تغذیه پرندگان زینتی

در این مقاله تغذیه پرندگان زینتی مورد بررسی قرار خواهد گرفت:

اقدامات تغذیه

پرندگان باید حداقل روزانه تغذیه شوند و این اقدامات معمول با پر کردن کاسه خوراکی و ترک آن‌ها تا خالی شدن کاسه، صورت می‌پذیرد.

این اقدام ضمن صرفه جویی در نیروی کار می‌تواند گمراه کننده باشد چرا که پوسته‌های خالی دانه ممکن است با دانه‌های پر اشتباه گرفته شوند و باعث گرسنگی کشیدن پرنده شود یا اینکه غذا به مدت طولانی باقی بماند و با آب مخلوط گردد و موش‌ها و حشرات را به خود جذب کند. آب تازه باید روزانه تهیه گردد.

تغذیه پرندگان زینتی

تغذیه ضعیف دلیل اصلی بسیاری از این موارد مشکلات بهداشتی می باشدکه در پرندگان خانگی و حریق مشاهده می‌شود. که در حقیقت، بیشتر دام پزشکان پرندگان سوء تغذیه را مشکل اصلی تاثیرگذار در سلامت پرندگان امروز در نظر می‌گیرند. به همین دلیل مهم است که دام پزشکان دارای درک صحیح عملی در مورد تغذیه پرندگان حیوانات اهلی و مرغی و پرندگان داشته باشند.

مواد مغذی را می‌توان در شش دسته طبقه بندی کرد:

۱) پروتئین

۲) چربی‌ها

۳) کربوهیدرات‌ها

۴) ویتامین‌ها

۵ ) مواد معدنی

۶) آب

صاحبان پرندگان به طور مکرر دانه، سبزیجات، میوه، مکمل‌ها و گیاهان (“غذای انسان”) را تغذیه می‌کنند. برخی از آن‌ها ترکیبی از این مواد غذایی را، به امید دست یابی به تعادل مواد مغذی تغذیه می‌کنند. بقیه، با این حال، یا فاقد دانش هستند یا به سادگی با انتخاب پرنده خود، فقط با یک یا دو ماده غذایی آن‌ها را تغذیه می‌کنند. محبوبیت تجاری رژیم‌های غذایی تولید شده (که توانایی پرندگان در انتخابی رژیم غذایی ناسالم را حذف می‌کند) در حال افزایش است، اما به هیچ وجه همه گیر نیست.

بذر

طوطی‌های اسیر معمولاً به طور عمده با رژیم غذایی بذری تغذیه می‌شوند، به اعتقاد بسیاری این رژیم غذایی طبیعی می‌باشد. معمولاً تصور می‌شود طوطی‌ها “دانه خوار” هستند. این اعتقاد درست نیست.

با توجه به اینکه حدود ۳۶۵ گونه طوطی وجود دارد، که به طور طبیعی در چهار قاره و جزایر بی شمار یافت شده‌اند. آن‌ها در شرایط زمین شناسی و آب و هوایی بیشمار، با دامنه وسیعی از مواد غذایی بسیار متفاوتی که در دسترس آن‌ها می‌باشد تکامل یافته‌اند.

رژیم طبیعی طوطی‌های وحشی شامل گیاهان و قطعات گیاه بسیار متفاوت و هم چنین بی مهرگان و گاهی اوقات حتی گوشت از لاشه حیوانات می‌باشد. تغییرات رژیم غذایی آن‌ها بر اساس در دسترس بودن فصلی، و نیاز آن‌ها با توجه به مرحله زندگی و وضعیت فیزیولوژیکی تغییر می‌کند.

اعتقاد بر این است که طوطی‌ها در Gondwanaland حدود ۵۰ میلیون سال پیش تکامل یافته‌اند.

با این حال، محصولات کشاورزی در استرالیا تا حدود ۲۰۰ سال پیش کاشته نمی‌شدند بنابراین دانه‌های موجود در مخلوط‌های بذر تجاری زیستگاه طبیعی بومی طوطی‌های استرالیایی نیستند در حقیقت، بسیاری از این غلات از قاره آمریکا سرچشمه گرفته و بنابراین کالاهای غذایی طبیعی برای گونه‌های آفریقایی یا آسیایی نیستتند.

اگرچه بسیاری از طوطی‌های وحشی سازگار شده‌اند، و حتی مفیدند، در معرفی محصولات کشاورزی به زیستگاه خود، آن‌ها این محصولات را به طور انحصاری تغذیه نمی‌کنند.

نمونه تجاری در دسترس از مخلوط دانه‌های پرندگان با چربی زیاد

از انواع مواد غذایی مختلفی استفاده می‌کنند و شاید مهم‌تر از آن جستجوی در سراسر نواحی بزرگ برای پیدا کردن غذای کافی می‌باشد.

در حقیقت مطالعات میدانی نشان می‌دهد که بیشتر طوطی‌های وحشی بیش از ۵۰٪ از روز خود را صرف جستجو برای غذا می گذارنند.این تمرین “سوزاندن” انرژی اضافی موجود در غلات کشاورزی می‌باشد. تخمین زده شده است که انرژی مورد نیاز یک پرنده وحشی بیش از ۱.۵ برابر پرنده اسیر می‌باشد.

نه تنها همه رژیم‌های دانه غیر طبیعی هستند، بلکه آن‌ها از نظر تغذیه ای نامتعادل هستند. مقدار چربی دانه بین ۲۰ تا ۵۰ درصد متغیر است (بعضی از آجیل‌ها حاوی حتی نسبت بالاتر هستند) اگرچه کربوهیدرات کافی وجود دارد، آن‌ها اغلب در حال زیاده روی برای تأمین انژی پرنده هستند.

پروتئین کل بذر اغلب برای پرندگان بالغ مناسب است (اما برای جوجه‌های در حال رشد مناسب نیست)، با این حال، ترکیب اسید آمینه برای حفظ سلامت طولانی مدت مناسب نیست. دانه در تأمین ویتامین A (از جمله بتاکاروتن، پیش ماده آن)، D، و K کمبود دارد. بذر معمولاً حاوی مقادیر کافی ویتامین E (در صورت تازه بودن) می‌باشد، اگرچه انواع بذر خاص ممکن است در تأمین ویتامین‌های گروه B قدرتمند نباشند، اگر ترکیبی از دانه ارائه شود، ممکن است نیاز به این ویتامین‌ها برآورده شود.

بیشتر دانه‌ها فسفر اضافی دارند اما از نظر سایر مواد معدنی از جمله کلسیم، منگنز، آهن و روی ید و سلنیوم نیزممکن است کمبود داشته باشند، که بستگی به منطقه جغرافیایی تولید دانه دارد.

اثرات چربی بالا می‌تواند اثرات کلسیم کم را از طریق saponification در دستگاه روده تقویت کندکه کلسیم را غیرقابل دسترس برای جذب می‌کند.

به طور خلاصه، رژیم‌های غذایی دانه خشک دارای چربی، کربوهیدرات و فسفر بالا؛ پروتئین حاشیه ای؛ ویتامین E کافی؛ و از نظر اسیدهای آمینه، کلسیم، فسفر موجود، سدیم، منگنز، روی، آهن، ویتامین‌های A، D، K و B12، ریبوفلاوین، اسید پانتوتنیک، کولین و نیاسین در دسترس است.

اگرچه آن‌ها می‌توانند به زندگی ادامه دهند، اما یک رژیم غذایی دانه خشک برای سلامتی طولانی مدت، رشد و یا تولید مثل مناسب نیست.

در تلاش برای بهبود ارزش غذایی بذر، برخی از مالکان پرندگان بذر را خیس می‌کنند تا جوانه زند. این فرآیند باعث افزایش محتوای آب (رقیق کردن انرژی) می‌شود، میزان چربی را کم می‌کند و در صورت جوانه زدن، پروتئین و ویتامین را افزایش می‌دهد.

این مزایا باید در برابر خطرات رشد باکتری یا قارچ در طی فرآیند رشد، که منجر به تخمیر دانه می‌شود.

برخی از باغ داران با اضافه کردن کلرهگزیدین (یا حتی سفید کننده خانگی) به مخلوط این خطر را به حداقل می‌رسانند. شستشوی دقیق قبل از تغذیه ضروری است.

سبزیجات

در تلاش برای تعادل رژیم غذایی بذر بسیاری از صاحبان رژیم غذایی را مانند یک طوطی وحشی شبیه سازی می‌کنند بیشتر صاحبان سبزیجات را به رژیم پرندگان خود اضافه می‌کنند.

با این حال، بسیاری از این سبزیجات خانگی کمبود انرژی، کلسیم و سایر مواد مغذی را دارند و اغلب آن‌ها از آب بالاتر نسبت به همتایان وحشی خود برخوردار هستند.

انسان هامی توانند با داشتن یک رژیم غذایی متعادل گیاه خواری رشد کنند، اما باید به خاطر داشت که در مقایسه با پرندگان، انسان بسیار آهسته رشد می‌کند و بازده تولید مثل کمی دارد.

رژیم غذایی منحصراً گیاهی در پرندگان نشانه‌هایی از رشد ضعیف، فقدان شرایط، و تولید مثل ضعیف را نشان می‌دهند.

از جنبه مثبت، سبزیجات به عنوان مکمل رژیم غذایی بذر می‌تواند مقدار انرژی را رقیق کند درحالی که برخی از مواد مغذی موجود در بذر را فراهم می‌کند. آن‌ها همچنین هنگام تغذیه در قطعات بزرگ نوعی غنی سازی را ارائه می‌دهند.

با این حال، ایاز است پرنده سبزیجات را بخورد – در صورت انتخاب آزاد بسیاری از پرندگان، دانه را به سبزیجات ترجیح می‌دهند، اغلب کامل از سبزیجات محروم هستند.

راهبردهای تغذیه ای مانند محدود کردن دسترسی به بذر در یک دوره کوتاه صبح و شب، ممکن است لازم باشد

تا بر این اولویت رژیم غذایی غلبه شود.

میوه

بسیاری از نظرات قبلی در مورد تغذیه سبزیجات در مورد میوه‌ها نیز صدق می‌کند. اگرچه میوه‌ها از نظر انرژی و آب نسبت به سبزیجات مقادیر بالاتری دارند.

بسیاری از طوطی‌های منطقه خشک استرالیا (به عنوان مثالبرخی از cockatoos، کاکاتیل ها و باجریگارها) بخشی از رژیم غذایی آن‌ها با میوه تکامل نمی‌یابد، و علاقه کمی به آن نشان می‌دهند.

طوطی‌های دیگر، گرمسیری تر مانند eclectus،lorikeets و Asiatic، طوطی‌های آمریکای جنوبی و آفریقایی از رژیم غذایی میوه لذت می‌برند. برخی از میوه‌ها، مانند آووکادو، ممکن است برای پرندگان سمی باشند، و باید اجتناب شود.

میوه‌های خانواده مرکبات می‌تواند جذب آهن را افزایش دهند و منجر به بیماری ذخیره آهن در گونه‌های مستعد (به عنوان مثال mynahs، توکان ها و لوری کیت‌ها) می‌شود. در صورت وجود در حداقل مقدار باید تغذیه شود.

به طور کلی، میوه باید به یک مقدار کم در رژیم غذایی (<10٪) محدود شود یا حتی به عنوان یک درمان در نظر گرفته شود تا یک ماده غذایی معمولی.

در این مقاله تغذیه پرندگان زینتی بررسی شد.

تذکر مهم: تمامی موارد بالا صرفا جهت اطلاع صاحبین پرندگان زینتی جهت پیگیری میباشد؛ بدیهی است تشخیص، درمان و تجویز دارو باید حتما و قطعا توسط دامپزشک انجام گیرد. و نتیجه ی هرگونه عمل خودسرانه بر عهده شخص میباشد.

برگرفته از کتاب طب پرندگان زینتی/پرفسور باب دانلی

ترجمه:دکتر بهاره شفیق زاده-   دکتر احمد رضا الهیار ترکمن

وبسایت و اینستاگرام ما را دنبال نمایید

به روز ترین کلینیک دامپزشکی تهران، کلینیک دامپزشکی روژان

۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳۶۸-۰۲۱