تفسیر رادیوگرافیهای جمجمه خرگوش
توضیحات
در این مقاله همه چیز در خصوص تفسیر رادیوگرافیهای جمجمه خرگوش بررسی شده است، با ما همراه باشید؛
تفسیر رادیوگرافیهای جمجمه
اختلالات تاجها را میتوان در طول معاینه بصری حفره دهان مشاهده نمود. یافتههای رادیوگرافی فقط برای آزمایش بصری دقیق در کنار معاینات رادیوگرافی تجویز میشوند. رادیوگرافی، اطلاعات سه بعدی را در اختیار قرار نمیدهد و نوک دار شدن تاجها و موقعیتشان نسبت به ساختارهای بافت نرم ازجمله زبان را نشان نمیدهد. بد اکلوژن دندانهای گونه با رادیوگرافی قابل تشخیص نیست. اندازه گیری طول تاج دندانهای گونه دشوار است زیرا معمولاً در طول مدت رشد بیماری دندان پیچ میخورند.
ویژگیهای رادیوگرافی نرمال دندانهای پیشین جمجمه
دندانهای پیشین
•نوک دندانهای پیشین اولیه باید با لبه برشی مناسب روکش شده باشند. دندانهای پیشین در مقابل peg teeth، فقط پشت دندانهای پیشین فوقانی، occlude شدهاند.
•مینای قرارگرفته روی نمای لبی دندان های پیشین اصلی فوقانی باید ضخیم و یک دست باشد. حفره نرمه در دندانهای پیشین فوقانی و تحتانی در دندانهای پیشین نرمال قابل مشاهده است؛
•انتهای ریشههای دندان پیشین فوقانی حداقل ۱ میلی متر دورتر از استخوان تیز آسیابی قرار دارد که به صورت خط پیوسته مستقیم در این نقطه قابل مشاهده است؛
•ریشه دندان پیشین زیرین باید در سطح دندانهای پیش-آسیابی زیرین قابل مشاهده باشد؛
•دندانهای پیشین فوقانی به صورت ساختارهای کمی پیچ خورده در فک فوقانی در نمای DV قابل مشاهده هستند.
دندانهای گونه
•سطوح اکلوزال دندانهای گونه، الگوی اکلوزال زیکزاکی در خرگوش نرمال دارد؛
•تاجهای اولین دندان آسیابی فک زیرین نباید خیلی پیچ خورده باشند؛
•ریشههای دندانهای گونه زیرین نباید در امتداد مرز بطنی فک زیرین به استخوان پوسته نفوذ کرده باشند؛
•لایه نازکی از استخوان را میتوان در نوک دندانهای آسیابی فوقانی مشاهده نمود. این ریشهها نباید خیلی طویل باشند؛
•لایه مینای دندان باید در لبه هر دندان پیش آسیابی که روی دندان دیگری قرار نگرفته، قابل رؤیت باشد؛
•حفره رادیولوسنت در نوک هر دندان حاکی از وجود بافت زایشی است. این ناحیه در خرگوشهای جوان بارزتر است؛
•هر دندان گونه باید خط مینای طولی radiopaque کشیده شده به سمت مرکز داشته باشد؛
•خطوط radiopaque استخوان حفره ای و مینا روی لبه و مرکز هر دندان باید تقریباً موازی یکدیگر باشند؛
•از نمای پشتی شکمی، ریشه دندانهای گونه به جز اولین دندان پیش آسیابی، یک کمان درون استخوان فک بالایی تشکیل میدهد. استخوان قرارگرفته روی نوک نازکترین سطح دندان پیش آسیابی فوقانی دومی است.
استخوان
ظاهر کلی جمجمه باید به صورت استخوان کانی سازی شده باشد: نواحی “اسفنجی” استخوان parietal میتواند به صورت نرمال باشد.
باید اختلاف بین خطوط استخوانهای پوسته و مابقی جمجمه قابل تشخیص باشد. این نواحی شامل:
•سخت شامه ای که در نمای پشتی شکمی به¬صورت خط ظریفی که دندانهای پیش آسیابی فوقانی اولیه را احاطه کرده، قابل مشاهده است؛
•در نمای جانبی، استخوان تیز دندان پیشین باید خط ضخیم، صاف و پیوسته باشد؛
•لایه ضخیمی از استخوان فک فوقانی باید در زاویه ای که خط استخوان دندان پیشین با اولین دندان پیش آسیابی فوقانی برخورد میکند، وجود داشته باشد؛
•در نمای پشتی شکمی، در فاصله میان دندانهای پیشین و دندانهای گونه، خط استخوان نمای عرضی فک فوقانی باید واضح و هموار باشد؛
• در نمای جانبی، مرز شکمی فک زیرین باید هموار، صاف و radiodense باشد؛
•در نمای جانبی، خط کامل شاخه (ramus) فک زیرین باید قابل رؤیت باشد.
نمای جانبی، دید خوبی را از تاجهای یدکی دندانهای گونه زیرین ارائه میدهد. حفرههای alveolar شامل خط radiodense به نام سخت شامه هستند که بهصورت مجموعهای از خطوط افقی در مجاورت دندانها دیده میشوند.
و در ادامه:
مینای دندانها و لایه مینایی نیز که به صورت طولی به مرکز هر دندان گونه کشیده شده است، به شکل مجموعه خطوط عمودی قابل مشاهده است. این “اثر خط موازی” در طول دوره ADD از بین میرود. ناحیه radiolucency باید نوک دندانها را احاطه کرده باشد. این یک لایه زایشی از آمیلوبلاست و سرچشمه دندان تنده (ادونتوبلاست) است. ظاهر لکهدار استخوان parietal نرمال بوده است.
سطوح اکلوزال دندانهای گونه باید الگوی زیکزاکی متقارنی داشته باشند.
نمای جانبی با دهان باز (که با بازکردن انتهای ضخیم برجستگی کتانی بین دندانهای پیشین به دست آمده است) نشان میدهد که این ویژگی واضحتر از نمای جانبی با دهان بسته است.
در حالت سکون، لبههای زیکزاکی مینای دندانهای گونه زیرین در لبههای لبی دندانهای گونه فوقانی قرار گرفته و فقط occlude هستند. این نتایج روی هم قرارگیری اندکی از سطوح اکلوزال بر روی رادیوگرافیهای جانبی را ایجاد میکند، مگر اینکه دهان اندکی باز باشد. نمای پشتی شکمی کمی آموزنده است. موقعیت ریشههای دندان پیشین themaxillary قابل رؤیت است و اگر موقعیتیابی خوب باشد، میتوان مشاهده نمود که سخت شامه اولین دندان پیشآسیابی فوقانی را احاطه کرده است. در خرگوشهای نرمال، ریشههای دندانهای گونه فوقانی بهصورت منحنیهای متقارن در فک فوقانی شکل گرفتهاند. Themandible روی فک فوقانی قرار گرفته و خط میتواند برای هرگونه ناهنجاری و اختلال بررسی شود. فک زیرین میتواند بهصورت عرضی حرکت کند و جزئیات arcade بخش مخالف فک فوقانی را در صورت لزوم نشان دهد.
در این نما همه برآمدگیهای tympanic bullae و ظاهر جمجه قابل رؤیت هستند.
نمای rostrocaudal، اطلاعات بیشتری در مورد مفصلهای temporomandibular و نیز سطح اکلوزال دندانهای گونه در اختیار قرار میدهد. نماهای مورب، تاجهای یدکی و نوک دندانهای فک زیرین در یک سمت و همان ساختارها در دندانهای فک فوقانی در سمت دیگر را نشان میدهند.
در این مقاله همه چیز در خصوص تفسیر رادیوگرافیهای جمجمه خرگوش بررسی شد.
جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما مراجعه کنید.
تذکر مهم : این مطلب برگرفته از کتاب طب خرگوش است.
بهترین کلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟
کلینیک دامپزشکی روژان
۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳
