بیماری های پوستی خرگوش

مدت زمان مطالعه : 2 دقیقه

توضیحات

در این مقاله همه چیز در خصوص برخی بیماری های پوستی خرگوش(ندولهای پوستی، Papillomas، بیماری‌های غدد پستانی، بیماری بافت پیوندی، Sebaceous adenitis) بررسی شده است، با ما همراه باشید؛

ندول‌های پوستی (Skin Nodules):

آبسه‌های کوچک ممکن است به ‌صورت ندول‌های پوستی بروز یابند. آن‌ها ممکن است ناشی از زخم‌های جنگیدن، تزریقات، شکاف‌های جراحی یا انتشار خونی (haematogenous) با انتشار لنفاوی از سایر مکان‌ها باشد. برش جراحی معمولاً درمان‌کننده است.

همچنین ندول‌های پوستی (Nodules) موجب “میگزوماتوزیس غیرمعمول” (atypical myxomatosis) می‌شود.

معمولاً در خرگوش‌های خانگی واکسینه‌شده که در معرض عفونت طبیعی قرار گرفته‌اند، چندین فیبرومای خوش‌خیم (benign fibroma) یافت می‌شود. با گذر زمان ندول‌های میگزوماتوزیس غیرمعمول (Atypical myxomatosis) فروکش می‌کنند. گاهی اوقات زخم‌ها و عفونت‌های سطحی توجیهی برای درمان آنتی‌بیوتیکی هستند. کورتیکواستروئیدها (Corticosteroids) مجاز نیستند زیرا باعث سرکوب ایمنی و تأخیر در پیشرفت ایمنی طبیعی و برطرف شدن زخم‌ها می‌شوند. فیبروسارکوماهای (fibrosarcoma) موضعی و تعمیم‌یافته پوستی ممکن است در خرگوش‌های خانگی رخ دهند.

متاستازهای پوستی (Skin Metastases):

متاستازهای پوستی مربوط به آدنوکارسینومای رحم (uterine adenocarcinomas) نیز به ‌صورت چند ندول سخت در پوست یافت می‌شوند. شکافتن یا بافت‌برداری و معاینه بافت‌شناسی (histopathological examination) برای انجام تشخیص‌های افتراقی تومورهای پوستی لازم هستند. کرم اِملا (EMLA cream) را می‌توان به‌ صورت یک بی‌حسی موضعی در زخم‌های بافت‌برداری‌شده خرگوش هوشیار به کار برد.

پاپیلوم‌ها (Papillomas):

پاپیلوم‌ها (Papillomas) ممکن است در تزریق مقعدی-رکتومی (rectoanal) توسعه یابند. این پاپیلوم‌ها تومورهای گردشونده و کوچک بوده، شکل گل‌کلم (cauliflower) دارند و به ‌راحتی خونریزی می‌کنند. آن‌ها از اپیتلیوم مخاطی (mucosal epithelium) در تزریق مخاطی (mucosal) نشئت گرفته و ممکن است از مقعد رشد کنند. در بسیاری از نمونه‌ها، پاپیلوم‌ها علت مشکلات نیست و در نهایت با گذر زمان برطرف می‌شوند. در سایر موارد، برداشتن به روش جراحی (surgical removal) نیاز است و اطمینان می‌دهد که تومور اصلی برای جلوگیری از عود آن برداشته شده است. تجربیات انتقال با بافت تومور از دو پاپیلوم مقعدی-رکتومی (rectoanal papillomas) در خرگوش‌های آزمایشگاهی ناموفق ناشی می‌شود (ویسبورث، ۱۹۹۴).

پاپیلوماتوز خوراکی (oral papillomatosis) با رشد زگیل شکل روی قسمت شکمی زبان (ventral tongue) و سایر قسمت‌های موکوس (mucous) دهان بروز می‌یابد. این بیماری واگیردار است. خرگوش‌های نوزاد مستعدترین هستند و پاپیلوم‌ها به‌ کندی در دوره ۶-۹ ماهه رشد می‌کنند. این زگیل‌ها معمولاً یک یافته اتفاقی در معاینه منظم هستند. در نهایت جانور در نقطه‌ای که تومور پاپیلوم (papilloma) متورم شده است، ایمن شده و سبب لجنی شدن تومور، شکل‌گیری زخم و در نهایت بازسازی اپیتلیال (epithelialization) خواهد شد. پاپیلوم‌های دهانی (oral papillomas) در خرگوش‌ها به سرطان تبدیل نمی‌شوند (کاریوس و همکاران، ۱۹۸۴) و معمولاً نیازی به درمان نیست.

بیماری‌های غدد پستانی (Mammary Gland Diseases):

بیماری‌های غده پستان (mammary gland) شبیه به سایر گونه‌هاست و به ‌جای اینکه در حیوانات اخته ‌شده ایجاد شود، معمولاً در ماده‌های دست ‌نخورده رخ می‌دهد. پستان‌ها در زمان بارداری رشد می‌کنند و با چند ورم پراکنده که با هر یک از نوک پستان‌ها مرتبط است، بروز می‌یابند.

معمولاً آدنوکارسینومای غده پستان (mammary adenocarcinomas) در ماده‌ها پس از ۳ سالگی رخ می‌دهد و به‌ صورت متاستاتیک (metastasize) گسترش می‌یابد. کیست‌های پستانی (mastitis cysts) ممکن است به نئوپلاسم‌های خوش‌خیم (benign neoplasia) و آدنوکارسینوم (adenocarcinoma) در خرگوش‌های آزمایشگاهی پیشرفت کنند. برداشت تومور به روش جراحی (surgical removal) در مراحل اولیه برای بافت‌های پستانی برجسته توصیه می‌شود. اواریوهیسترکتومی (ovariohysterectomy) نیز باید مدنظر قرار گیرد. ورم پستان (mastitis) ممکن است در ماده‌های شیرده رخ دهد و گاهی اوقات در خرگوش‌های مبتلا به بارداری کاذب و غیرشیرده نیز اتفاق می‌افتد. اصطلاح محاوره‌ای “پستان آبی” (blue breast) برای بیان ورم پستان که ناشی از شیردهی زیاد، بهداشت ضعیف و آسیب به غدد پستان ایجاد شده است، به کار می‌رود (برگدال و دیسکو، ۱۹۹۴). این بیماری با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود.

بیماری بافت پیوندی (Connective Tissue Disease):

بیماری بافت پیوندی (connective tissue disease) همانند سندروم اختلال ژنتیکی اهلرز-دانلوس (Ehlers–Danlos syndrome) در دو خرگوش خواهر و برادر گزارش شده است. سندروم اهلرز-دانلوس با بیش‌کشیدگی مفاصل (joint hyperextensibility) ، تحرک‌پذیری بیش از حد پوست (hypermobility) و شکنندگی پوست مشخص می‌شود.

این بیماری پس از کندن نمونه‌های مو از یکی از خرگوش‌ها در طول معاینه بالینی مشخص شد. در فرآیند کندن مو (epilation)، یک تکه موی تقریباً ۱ سانتی‌متری کنده شد و سپس زخم بخیه شد (هاروی و همکاران، ۱۹۹۰).

آدنتیت سباسه (Sebaceous Adenitis):

آدنتیت سباسه (Sebaceous adenitis) در خرگوش‌های خانگی گزارش شده است. یک مجموعه چهارتایی که توسط وایت و همکاران (۲۰۰۰) تشریح شد، تغییرات بافت‌شناسی (histopathological) را در مقایسه با سایر گونه‌ها نشان داد. خرگوش‌های مبتلا به پوسته‌ریزی پیش‌رونده (exfoliative) و درماتوز غیرخارش‌دار (non-pruritic dermatosis) دچار بودند که نسبت به درمان مقاوم بودند.

سخن پایانی:

بیماری‌های پوستی و غدد در خرگوش‌ها می‌توانند از انواع مختلفی برخوردار باشند که شناخت دقیق هر کدام برای تشخیص و درمان مؤثر بسیار حیاتی است. برخی از این بیماری‌ها مانند ندول‌های پوستی، پاپیلوم‌ها و آدنوکارسینوم‌ها نیاز به توجه ویژه دارند و درمان به‌موقع می‌تواند به پیشگیری از عوارض جدی کمک کند. استفاده از روش‌های درمانی مناسب، از جمله جراحی و آنتی‌بیوتیک‌ها، در کنار مراقبت‌های پیشگیرانه و بهداشتی، به بهبود وضعیت سلامت خرگوش‌ها کمک می‌کند. در نهایت، آگاهی از علائم و شرایط مختلف بیماری‌ها، همراه با مشاوره‌های پزشکی دقیق، می‌تواند به مالکان خرگوش‌ها کمک کند تا از سلامت حیوانات خانگی خود به بهترین نحو مراقبت نمایند.