راهنمای کامل در مورد تغذیه سگ ها – [عوامل بی اشتهایی، تغذیه سگ بیمار]
توضیحات
آیا درمورد تغذیه سگ ،عوامل بی اشتهایی سگ ،تغذیه سگ بیمار و… چیزی می دانید؟
در این مقاله صفر تا صد تغذیه سگ بررسی شده ،با ما همراه باشید:
تغذیه سگ برحسب جثه و خصوصیات نژادی دام پیشنهاد شده است. صاحبان دام هم میتوانند با توجه به اشتهای دام از غذاهای گوناگون به منظور تغذیه سگ خود استفاده کنند. 
اگرچه سگ از نظر جانورشناسی گوشتخوار بوده و قاعدتاً بایستی بیشتر به وسیله گوشت تغذیه شود. ولی عملاً میبینیم که از غذاهای گوناگون حتی حبوبات و سبزیجات و مواد غذایی مختلف تغذیه میشود. همین امر باعث شده است که امروزه از سوپهای گوناگون نیز به منظور تغذیه سگ استفاده شود.
صرف نظر از گوشتهای پخته و آب پز و جگر از حبوبات و سبزیجات و میوهجات نیز میتوان به منظور تغذیه سگ استفاده کرده و آنها را جزو عناصر تشکیلدهنده جیره غذایی منظور نماییم.
ولی آنچه مسلم است استفاده از کلیه پروتئینها و چربیها و مواد قندی و مواد معدنی و ویتامینهای مختلف برای تغذیه سگ امری الزامی است. چه نقصان هر یک از مواد غذایی مذکور ممکن است. باعث ایجاد کمبود مواد غذایی و نقصان ویتامینهای لازم در بدن شود که خود سبب بروز امراض مختلف میگردد.
پروتئینها
پروتئینها مواد اصلی جیره غذایی هستند و حداقل ۱۸ تا ۲۰% جیره غذایی سگ را پروتئینها تشکیل میدهند. هنگامی که دام در حال رشد میباشد و یا در مواقعی که سگ ماده آبستن است. این نسبت به ۲۵ درصد افزایش مییابد.
البته باید توجه داشت که این امر خیلی مشکل به نظر میرسد که حدود معینی برای نیازهای پروتئینی بدن سگ قائل شویم. ولی آنچه مسلم است برحسب کیفیت و حالت دام و از نقطه نظر خصوصیات نژادی و کاری که انجام میدهد قابل تغییر است. باید توجه داشت که پروتئینهای لازم برای بدن دام از مواد غذایی گوناگون تأمین میشود. مثلاً تخم مرغ، فراوردههای شیر و گوشت و جگر و مانند آن منابع سرشار پروتئین هستند.
حبوبات هم دارای مقادیر زیادی پروتئین میباشند در حالیکه غلات و دیگر نباتات پروتئین کمتری دارند. بهتر است پروتئینها همراه با ویتامین B12به مصرف تغذیه سگ برسد. استخوان یکی از منابع ارزان قیمت پروتئین لازم برای بدن دام است که در بسیاری از فورمولهای جیره غذائی سگ مشاهده میشود.
اما عیب آن ایجاد یبوست و افزایش مقدار کلسیم بدن است. وجود مقادیر زیاد پروتئین در جیره غذائی سگ باعث افزایش شیر سگهای ماده میگردد که در دوره شیرخوارگی تولهها قدرت بیشتری پیدا میکنند. جگر خام نیز غذای خوبی برای دام محسوب میشود.
کربوهیدراتها
به واسطه ارزانی قیمت مواد قندی بیشتر عناصر جیره غذایی سگ را مواد قندی تشکیل میدهند. حداکثر تا ۷۰% جیره غذایی را میتوان از این مواد تأمین نمود. این مقدار خیلی زیاد به نظر میرسد. باید توجه داشت که بیشتر از این مقدار به هیچ وجه جایز نیست در جیره غذایی سگ منظور شود. مسئلهای که در مورد استفاده از کربوهیدراتها قابل ذکر است این است که سیبزمینی و دیگر مواد قندی بایستی حتماً قبلاً پخته و سپس در اختیار دام قرار بگیرد. دانههای حبوبات به واسطه داشتن مواد قندی ممکن است سبب بزرگ شدن جثه جنین در سگهای ماده آبستن شود و این امر زایمان را مشکل میسازد. در این صورت لازم است این عناصر را با توجه به این مسئله در جیره غذایی سگهای ماده آبستن کمتر داخل نمایند.
چربیها
معمولاً ۵ درصد جیره غذائی سگ را مواد چربی تشکیل میدهد البته به نظر میرسد که این مقدار کم است اما باید توجه داشت که همین اندازه برای اغلب سگها کافی است. البته هرگاه در جیره غذایی مقدار چربی به ۱۲ تا ۱۵% افزایش یابد بهتر خواهد بود چربی هم مثل پروتئین از منابع مختلف به دست میآید به طور کلی چربیها از منابع حیوانی و نباتی تأمین میشوند. وجود چربی در جیره غذایی باعث ایجاد اسیدهای چرب در بدن میشود که برای سلامت پوست و مو بسیار نافع است.
بعضی از مؤلفین وجود مقادیر ۳۰ تا ۴۰ درصد چربی را در جیره غذایی ایدهآل تلقی میکنند. اگرچه دام قادر به تحمل این مقدار چربی در جیره غذایی میباشد ولی عملاً مشاهده شده است که این گونه سگها به واسطه ذخیره کردن مواد چربی در بدن از عهده انجام اعمال حیاتی و ورزشهای لازم و وظیفه خود که موردنظر صاحب دام است برنیامدهاند به علاوه قادر به هضم و جذب مقادیر لازم پروتئین و ویتامین و مواد معدنی مورد نیاز خود نبوده و در نتیجه عوارض خطرناکی در بدن آنها پدید آمده است.
به علاوه بعضی سگها در موقع مصرف مقادیر زیاد چربی دچار حالت تهوع میشوند. بر اثر فعل و انفعالاتی که چربیهای فاسد در بدن دارند ممکن است باعث از بین بردن ویتامینهای قابل حل در چربی گردیده و بالنتیجه کمبود ویتامین را سبب شوند از اینرو لازم است در مصرف چربیها کمال دقت را به عمل آورد تا از عوارض مذکور جلوگیری به عمل آید.
ویتامینها
سگ به ویتامینهای مختلف مثل Aو Dو Eو Kو B12و تیامین و ریبوفلاوین و پیریدوکسین و اسید پانتوتنیک و کولین و ویتامین Cیا اسید آسکوربیک احتیاج دارد. این ویتامینها ممکن است به طور سنتز در بدن حاصل آیند و بنابراین نیازی به تهیه آنها از منابع دیگر نباشد. میزان احتیاج بدن به ویتامینهای مختلف فرق میکند. مثلاً در موقع رشد تولهها و در مواقع بروز بیماریهای گوناگون و هنگام شیر دادن احتیاج به مواد ویتامینی بیشتری دارد که باید به وسیله تجویز قرصهای multivitaminنیازهای بدن را تأمین کرد و برحسب احتیاج بدن میتوان به مقدار کافی به سگها خورانید و قطره مولتی ویتامین نیز در داروخانهها موجود است و میتوان از آنها استفاده نمود.
مواد معدنی
سگ احتیاج به مواد معدنی مختلف از قبیل کلسیم، فسفر، آهن، مس، پتاسیم، منیزیوم و مواد کلردار و یددار و احتمالاً منگنز و کوبالت و روی دارد. کلسیم بهترین مواد مورد احتیاج بدن سگ محسوب میشود و حداقل یک درصد جیره غذایی را بایستی تشکیل دهد. کلسیم و فسفر در متابولیسم بدن ارتباط مستقیمی با یکدیگر دارند و بهتر است همراه با ویتامین Dمصرف شوند. بهترین منبع کلسیم شیر است هم برای سگهای بالغ و هم برای تولهها بهترین غذا محسوب میشود. آهن و مس و احتمالاً کبالت در فراوردههای خونی به مقدار لازم موجود است. سدیم، مواد کلردار، پتاسیم و مواد یددار هم در جیره غذایی سگ حتماً بایستی وجود داشته باشد.
غذاهای سگ:
غذاهای موردنیاز بدن سگ معمولاً در بازار به چهار صورت عرضه میشود:
۱- گوشتهای کنسرو شده
۲- مخلوط فراوردههای گیاهی و گوشت
۳- بیسکویتها
۴- خوراکیهای بستهبندی شده و قرصهای ویتامینهای مختلف. کارخانجات تهیه این گونه مواد غذایی هدفهای متفاوتی دارند که بشرح زیر خلاصه میشود:
الف- عرضه کردن مواد غذایی به نحوی که مورد قبول سگ واقع شود و دامدار نیز آن را مقرون به صرفه پندارد.
ب- سگ به عنوان یک غذای خوشمزه به آن علاقمند شود. پ- مواد غذایی عرضه شده از هر حیث کامل باشد به طوری که مواد مورد نیاز بدن سگ را شامل شود. ت- مواد غذایی طوری تهیه شود که هم برای سگ مأکول باشد و هم صاحب دام بتواند به آسانی آن را به سگ خورانیده و به علاوه ظروف غذا به آسانی قابل تمیز کردن و شستشو باشد، قوطیهای کنسرو معمولاً حاوی گوشتهای حیوانات مختلف بوده و در بعضی از کشورها از گوشت اسب برای این منظور استفاده میشود. به علاوه از بعضی از ارگانهای داخلی بدن در کشتارگاههای بزرگ غذای مورد نیاز دام تهیه میشود.
مثلاً غذای مورد نیاز بدن سگ از غدد پستان، ریهها، طحال، استخوان و خون و حتی معده و روده دامهای کشتاری تهیه میگردد و گاهی اوقات برای جلب نظر صاحبان دامها کارخانجات مزبور این گونه مواد غذایی را به نحو جالبی بستهبندی مینمایند.
قوطیهای کنسرو شده محتوی مواد غذایی مورد نیاز سگ از اندامهای مزبور به اضافه مقداری مواد نباتی مثل جو، برنج، گندم و ذرت میباشد. به علاوه از مواد نباتی دیگری مثل خمیرترش و سیر نیز در تهیه آنها استفاده میشود. بیسکویتها نیز در همان وضعیت تهیه شده و به صور مختلف و با قالبهای گوناگون در شکل و اندازههای متفاوت تهیه و در بازار عرضه میشوند و در تهیه آنها ممکن است علاوه بر آرد گندم شیر نیز به کار رود و در این صورت ارزش غذایی بیشتری خواهند داشت.
در بعضی مواقع هم سبزیجات و هم خمیر ترش و ویتامینهای مختلف و املاح معدنی به آنها اضافه مینمایند که در این صورت فوقالعاده مغذی بوده و از لحاظ بهداشتی بهترین نوع بیسکویت محسوب میشوند. این گونه بیسکویتها ممکن است برای مدت کوتاهی که روی جعبه آنها نوشته شده قابل مصرف باشند و در بعضی مواقع کارخانه تهیه کننده برای نگهداری هرچه بیشتر آن مقداری خمیر ترش به آنها اضافه میکنند که خود باعث جلوگیری از فساد آنها میشود و در این صورتاین گونهاغذیه سالها بدون اینکه فاسد شوند باقیمانده و برای تغذیه سگ قابل استفاده خواهند بود.
مواد غذایی به صورت نواله و قرص نیز با همان اسلوب تهیه میشود با این تفاوت که در اینجا علاوه بر آرد گندم و ذرت مواد دیگری مثل فیبر ماهی، خمیر ترش، سبزیجات و میوهجات و یا عصاره آنها به کار رفته و ضمناً ویتامینهای مختلف و مواد معدنی و نمک نیز به آنها اضافه شده است و بدیهی است در این صورتاین گونه نوالهها خاصیت غذایی بیشتری داشته و غذای کاملی محسوب میشوند و بهترین نوع غذای سگ را تشکیل میدهند و در مواقع شیردهی و آبستنی میتوان از آنها استفاده نمود.
بعضی از صاحبان سگها عقیده دارند که سگ نیز میتواند مثل انسان از کلیه غذاهای سفره استفاده کند ولی باید توجه داشت که نیازهای غذایی دام هیچگاه بدینوسیله تأمین نمیگردد و بهتر آن است که از غذاهای مخصوص سگ که علاوه بر گوشت محتوی مواد غذائی مختلف از قبیل جگر، دل، قلوه، استخوان، خون و ویتامینها و املاح معدنی است استفاده نمود چه در بستههای غذایی مزبور همانطوری که گفته شد سبزیجات و میوهجات و ویتامینهای مختلف وجود دارد که سگ هیچگاه تمایلی به خوردن آنها به طور انفرادی نشان نمیدهد و همین امر ممکن است باعث بروز عوارض خطرناکی در دام شده و بالنتیجه حیوان ضعیف و مستعد پذیرش بیماریهای مختلف گردد.
داروها و مکملهای غذایی مورد نیاز سگ
به منظور پیشگیری از بروز بیماریهای ناشی از سوء تغذیه و ایجاد قدرت لازم در بدن برای مقاومت در مقابل اجرام میکروبی و تخم انگلها بعضی داروها و مکملهای غذایی برای سگ تهیه و در غذای روزانه دام اضافه مینمایند. عمل این داروها از لحاظ بهداشت انفرادی بخشیدن قدرت لازم برای ایجاد قدرت مقاومت در بدن دام میباشد. 
سالها پیش علمای میکروبشناسی ضمن مطالعات عدیده به این نتیجه رسیدند که وجود مقدار کم آنتی بیوتیک در جیره غذایی به منظور مقاومت در مقابل اجرام میکربی لازم است. از آن تاریخ کارخانجات تهیه مواد غذایی در قوطیهای محتوی مواد غذایی مورد نیاز بدن سگ این گونه آنتی بیوتیکها را اضافه مینمایند. در مواقعی که بدن دچار کمبود ویتامین شود بایستی به وسیله تجویز ویتامین این نقیصه را جبران نمود. قرصهای ویتامین بدین منظور تجویز میشود و شربتهای مختلف حاوی مواد ویتامینی در این قبیل موارد به عنوان داروی انتخابی به وسیله دامپزشکان به سگ خورانده میشود.
هرگاه سگ از خوردن غذایی که قبلاً میل زیادی به خوردن آن داشته امتناع کند. در این صورت سه دسته عوامل ممکن است این علت را سبب شده باشند که عبارتند از: الف- فساد مواد غذایی که در این صورت مزه آن را تغییر داده و لازم است مراقبت بیشتری به عمل آید تا مواد غذایی تازه در اختیار دام قرار گیرد. ب- وجود بعضی از حشرات مثل کنهها روی بدن دام که حیوان را ناراحت نموده و نسبت به خوردن غذا علاقهای نشان نمیدهند.
برطرف کردن این گونه انگلهای مزاحم از طریق مصرف داروهای حشرهکش مثل لیندین دام را به اشتها میآورد. ج- وجود حشرات مختلف روی غذا که خود باعث از بین بردن اشتهای دام میگردد و در این صورت با سمپاشی جایگاه دام و جلوگیری از ورود حشرات این نگرانی برطرف میشود. گاهی هم حشرات درون مواد غذایی تخمگذاری کرده و همین امر باعث بروز بیماریهای انگلی خطرناک در بدن دام میشود.
تغذیه و ارتباط آن با فعالیتهای بدنی:
فعالیتهای بدنی ارتباط مستقیمی با امر تغذیه دارند و سگهایی که در منزل در گوشهای لمیده و جنبه زینتی دارند. احتیاج به غذای کمتری دارند. برعکس سگهای پاسبان و شکاری که فعالیتهای بدنی دارند.
نیازهای غذایی بیشتری دارند. در سگهای متوسط القامه به طور کلی در حدود ۵۰ درصد افزایش جیره غذایی لازم به نظر میرسد. در صورتیکه همین مقدار غذای اضافی قادر خواهد بود به نحو احسن از عهده فعالیتهای روزمره خواه درامر شکار و خواه به هنگام نگهبانی از منزل و یا گله برآید احتیاجات غذاییش تأمین شده است.
سگهائی که به منظور شکار مورد استفاده قرار میگیرند استعداد بیشتری برای ابتلاء به اسهال دارند برعکس سگهای منزل آمادگی زیادتری برای ابتلاء به پیوست داشته و این امر بایستی مورد توجه کسانیکه جیره غذایی دام را تهیه میکنند قرار گیرد و در جیره غذایی سگها مواد ضد اسهال برای سگهای شکاری و مواد ضد یبوست برای سگهای آپارتمان اضافه شود و این مواد برحسب نیازهای بدن اضافه گردد.
تغذیه سگهای بیمار:
تغذیه سگهای بیمار برای دکتر دامپزشک حائز کمال اهمیت است. صاحبان سگهای مریض باید طبق تجویز دامپزشک نسبت به خورانیدن اغذیه گوناگون اقدام نمایند و همواره به وسیله مشورت با دکتر معالج غذای سگ را تهیه و به او بخورانید. 
استفاده از شربت multivitaminکه حاوی ویتامینهای مختلف میباشد بسیار نافع بوده و میتوان روزی ۳ قاشق سوپ خوری صبح و ظهر و شب به منظور تقویت بنیه دفاعی سگ خورانیده شود. در صورتیکه سگ از خوردن این گونه داروها امتناع کند. در این صورت باید به وسیله حرف زدن با او و خارانیدن گوشهایش او را وادار به خوردن کرد و خانمها معمولاً بهتر میتوانند غذای سگ را به او بخورانند و بهتر است این امر را به آنان محول نمود و هرگاه سگ عصبانی شود در این صورت بهتر است غذا دادن را به وقت دیگری موکول کرد چه هیچگاه صلاح نیست سگ در حالت عصبانیت غذا بخورد. هرگاه جگر و گوشت پخته به دام بیمار بدهند اشتهای بیشتری به خوردن غذا پیدا میکند.
داروهائی که به منظور تقویت بنیه و افزایش اشتها در سگ بیمار تجویز میشود. عبارتست از ویتامین B Complex و کورتیکواستروئیدها. دادن غذای گرم در موقع بروز بیماری یکی از مهمترین مسائل تغذیه سگهای بیمار را تشکیل میدهد.
بهتر است همیشه غذای سگ را پخته و یا نیمپز نموده و به دام خورانید. در بعضی از بیماریهای مزمن مثل تقویت و دیابت اشتهای دام زیاد میشود. ولی باید توجه داشت که خورانیدن مقادیر غذای زیاد در این گونه موارد عوارض خطرناکی دربردارد و دکتر دامپزشک باید کلیه جوانب کار را از لحاظ مواد غذائی و تأیید آن در دام در نظر گیرد. به طور کلی استفاده از بعضی از غذاها مثل شیر در موقع بیماری نباید فراموش شود.
سگها عادت زیادی به خوردن شیر ندارند. اما افزایش مقادیر کمی قند و نوازشهای پیدرپی و خارانیدن سر و گردن دام باعث میشود علاقه زیادی به خوردن شیر پیدا کنند ضمناً قرصهای ویتامینی و مواد معدنی را میتوان در شیر حل کرده و یا در داخل گوشت قرار داده و در مواقع لزوم به سگ بیمار خورانید.
عواملی که در تغییرات رژیم غذائی سگ مؤثرند:
این عوامل عبارتند از:
۱- افزایش فعالیتهای بدنی:
بر اثر افزایش فعالیتهای بدنی و در موقع سرماخوردگی و هنگام آبستنی و زمان شیردهی لازم است رژیم غذائی سگ تغییر یابد. معمولاً در این گونه موارد بخصوص هنگام آبستنی کلیه عناصر تشکیل دهنده جیره غذائی سگ از ۵۰ درصد به ۷۵ درصد افزایش مییابد و در هنگام انجام کارهای سنگینی مثل شکار و در موقع آبستنی تا ۲۰۰ و زمانی تا ۳۰۰ درصد نیز افزایش عناصر جیره غذایی اشکالی ندارد و افزایش جیره غذائی در زمان شیردهی به ۳۰۰درصد لازم به نظر میرسد. هرگاه عناصر جیره غذائی در این گونه مواقع متناسب با احتیاجات بدن افزایش نیابد در این صورت ممکن است تا مدتی شیر لازم برای تولهها تهیه گردد ولی بعداً حتماً سگ ضعیف شده و کاهش وزن پیدا میکند و قدار شیر هم به نحو محسوسی کاهش یافته و تکافوی تغذیه تولهها را نخواهد کرد.
۲- افزایش متابولیسم:
برای مثال در موقعی که دام تب دارد و یا در مواقعی که آسیبی به سلولهای بدن وارد میآید متابولیسم بازال افزایش یافته و دام به غذای بیشتری نیاز دارد تا احتیاجات بدن از لحاظ مواد غذائی برطرف شود و در این موقع لازم است ۷% به جیره غذائی به ازاء هر درجه تب افزوده شود.
4_ سوء تغذیه و جبران کمبود وزن:
در موقع نقاهت و متعاقب ابتلاء دام به بیماریهای انگلی خطرناک و در موقعی که بر اثر سوء تغذیه کمبود وزن مشاهده شود. لازم است دامپزشک با توجه به خصوصیات بیماری و چگونگی وضع دام نسبت به افزایش پروتئینها و ویتامینها در جیره غذائی اقدام نماید. برای این منظور افزایش جیره غذایی به میزان ۵۰ تا ۷۵ درصد و تجویز قرصهای multivitaminنافع است. البته بهتر است این مقدار مواد غذائی را در چند نوبت اضافی به دام خورانید تا انرژی از دست رفته را جبران نماید و کمبود وزن دام بر طرف شود.
۴- چاقی مفرط و کم کردن وزن دام:
چاقی معمولاً در سگهای نازپرورده زیاد دیده میشود. صاحبان این گونه دامها بر اثر محبتهای فراوانی که نسبت به سگ خورد دارند. مرتباً به او غذا میخورانند و هیچگونه توجهی به افزایش وزن بدن سگ ندارند. در این گونه موارد دامپزشک باید نسبت به کم کردن وزن دام اقدام نماید. از دادن چربی و قند و نمک به این گونه دامها باید خودداری کرد. جیره غذائی آنان را به میزان ۵۰% کاهش داد این عمل به وسیله جلوگیری از مصرف مواد چربی و کربوهیدراتها میسر است. مواد ویتامینی و املاح معدنی نباید فراموش شود. ولی در مواردی که دام به بیماری کلیوی مبتلا نباشند.
میتوان از پروتئینها استفاده نمود و در صورتیکه مواد سلولزی در جیره غذائی آنان داخل نمایند در این صورت رودهها اعمال خود را بهتر انجام داده و طبعاً چنین دامی بزودی وزن اولیه خود را به دست میآورد. متأسفانه اغلب دامپزشکان برای کم کردن وزن دام دچار اشکالاتی میشوند زیرا صاحبان دامها میل ندارند غذایدام را کم کنند ولی باید توجه داشت که هرگاه چاقی مفرط (obesity) زود درمان نشود عوارض خطرناکی در برخواهد داشت که ممکن است منجر به از بین رفتن دام شود.
۵- بیماریهای کلیوی:
به طوریکه میدانیم کار کلیهها دفع مواد زائد بدن است بنابراین در بیماریهای کلیوی باید توجه خاصی به ناتوانی کلیهها در دفع مواد زائد بدن داشته باشیم. در مواردی که کلیه به علت ناتوانی مقادیر زیادی پروتئین را بدون اینکه جذب بدن نماید دفع کند و در حقیقت مقادیری پروتئین بدین ترتیب از بین برود احتیاج به تجویز مقدار بیشتری احساس میگردد تا جبران کمبود پروتئین را بنماید. مواد چربی و کربوهیدارتها باید در جیره غذائی افزایش یابد و به علاوه ویتامینها و مواد معدنی نباید فراموش شوند ضمناً تغییری در سایر عناصر تشکیل دهنده جیره غذائی نباید داد. خوردن مقادیر زیادی آب پاک در این گونه موارد اشکالی ندارد.
بسیاری از حیوانات دچار تکرار ادرار (Polyuria) بوده و در این گونه موارد مقادیر زیادی از آب بدن به وسیله ادرار دفع میشود گاهی هم سنگهائی در مجاری ادرار مشاهده میشود که برحسب نوع بیماری کلیهها جنس این سنگها تغییر میکند. معمولاً در phاسیدی سنگهای مجاری ادرار از نوع فسفات و اکسالات هستند و در phقلیائی اسید اوریک و سیسیتین میباشند در بعضی از بیماریهای مجاری ادرار مثل ورم مثانه phادرار قلیائی است و در این صورت لازم است به منظور درمان مواد اسیدی ایجاد کنیم تا phبه سم اسیدی میل نماید برای این منظور دادن گوشت نافع خواهد بود زیرا گوشتها ایجاد مواد اسیدی میکنند در صورتیکه سبزیجات باعث ایجاد phقلیائی ادرار میگردند و این نکته در تغذیه حائز کمال اهمیت است.
۶- بیماریهای دستگاه گوارش:
معمولاً سگهائی که بیشتر مورد علاقه صاحبان خود هستند. فعالیتهای بدنی کمتری دارند اغلب دچار بیماریهای گوناگون دستگاه گوارش مثل عفونت، التهاب، حساسیت و بالاخره پیچ خوردگیهای روده میشوند. برای درمان این گونه عوارض دادن تخم مرغ، فراوردههای شیر وسیبزمینی مفید است. بهتر آن است که به منظور جلوگیری از ایجاد نفخ شکم این غذاها در چند نوبت به دام خورانیده شود. ولی هرگاه دام مبتلا به نفخ شکم شود در این صورت نسخه زیر تجویز میگردد.
روزی ۳ مرتبه هر مرتبه ۱ تا ۲ عدد Tablet Onoton روزی دو مرتبه هر مرتبه ۲ عدد Tablet Ultra carbon بیماریهای کبدی در اثر دادن مقادیر زیاد پروتئین و کربوهیدارت حادث میشوند. در سگهای مسن اغلب یبوست مشاهده میشود و این به علت عدم فعالیت آنها است. در اینصورت لازم است به آنها Parfinخورانید. میزان این دارو روزی ۲ قاشق سوپ خوری صبح و عصر است و برای اینکه دارو خوشمزه شود شیرین کردن آن با شکر مانعی ندارد. دادن سبزیجات و آب پرتقال نیز در این رابطه توصیه میگردد.
۷- بیماریهای دیگر:
در مواقعی که دام مبتلا به Diabetباشد. در این صورت صرفنظر از انسولین تراپی که روز به روز حالت دام را به سلامتی سوق میدهد. استفاده از ویتامینهای مختلف نیز نافع خواهد بود و در گروه ویتامین B(Vit B Complex) اثرات درمانی بسیار خوبی دارد و بهتر است روزانه مقداری Vit B Complexبه دام خورانیده شود. از تزریق ویتامین Vit B Complexنیز میتوان استفاده نمود. در سگهای پیر عوارض دیابت در قلب دام اثر میکند و در این گونه موارد تجویز سدیم نافع است.
امروزه نتایج نیکوئی از تجویز آن در انسان عاید پزشکان شده است و میتوان آن را در دامپزشکی برای سگهای مبتلا تجویز نمود. باید توجه داشت که سدیم بایستی به صورت سدیم آزاد (Na) مصرف شود. و استفاده از نمک طعام به هیچ وجه صلاح نیست. برای جبران کمبود سدیم در بدن استفاده از گوشت گوسفند، ماهی، حبوبات، برنج و ماکارونی و سبزیجات تازه و یخ نزده و چربی خوک توصیه شده است.
معمولاً سبزیجات بخاطر املاح مختلفی که دارند در ترکیباتشان سدیم وجود داشته و از این جهت تجویز آنها در این گونه موارد بسیار نافع خواهد بود. در حالاتی که دام حساسیتی نسبته به اغذیه از خود نشان میدهد. بهتر است حتماً غذائی که باعث حساسیت در بدن میشود در جیره غذائی مشخص گردد و از خورانیدن آن به سگ خودداری شود.
سگها ممکن است نسبت به گوشت اسب، ماهی، پوست ماهی، گندم و شیر از خود حساسیت نشان دهند. گوشت گوساله و برنج کمتر باعث ایجاد حساسیت در بدن دام میشود. برای جلوگیری از بروز حساسیتهای احتمالی بهتر آن است که ابتدا مقادیر کمی از گوشتهای مختلف مثل گوشت گاو به دام خورانید و در صورتیکه حساسیتی در دام مشاهده نشد. آن را در جیره غذائی دام وارد نمود و به عنوان یکی از ارکان جیره غذائی از آن استفاده نمود.
طریقه دیگری که برای شناسائی حساسیت دام معمول است. خورانیدن غذا به دام و کم کردن یکی از عناصر جیره غذائی در هر مرتبه و حذف آن از جیره غذائی است. مثلاً یک بار گوشت اسب را حذف میکنند. هرگاه حساسیت برطرف گردید معلوم میشود. عامل ایجاد حساسیت در بدن سگ گوشت اسب است. در صورتیکه، با حذف گوشت اسب از جیره غذائی دام باز هم حساسیت مشاهده شد در دفعه بعد شیر را حذف میکنند و همینطور عمل را ادامه میدهند. تا مواد مولد حساسیت را پیدا کرده و آن را کنار گذارند.
با این روش میتوان مطمئن بود که غذاهای مصرفی در بدن دام ایجاد حساسیت نمیکند و سپس در جیره غذائی داخل نمود. دامپزشکان جراح در موقع انجام عملیات جراحی دچار اشکال میشوند. زیرا مثلاً هنگامی که میخواهند روی معده و یا روده عمل جراحی انجام دهند لازم است معده و روده از غذا تهی باشد. همین امر در مواردی که دام ضعیف بوده و رژیم غذائی برایش تعیین شده باشد که حتماً بایستی به او خورانیده شود. ایجاد اشکال میکند در این گونه موارد لازم است. با مشورت با دکتر دامپزشک معالج غذاهای سهلالهضم و مقوی به دام خورانیده و بعد با تزریق ویتامین Bقدرت بیشتری به دام بخشیده و سپس اقدام به عمل جراحی نمود.
در این مقاله همه چیز درمورد تغذیه سگ آورده شده بود.
جهت مطالعه مقالات بیشتر به وبسایت ما و پیج ما سر بزنید.
بهترین کیلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟
کیلینیک دامپزشکی روژان
۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳۶۸-۰۲۱
