GOUT پرندگان زینتی

مدت زمان مطالعه : 2 دقیقه

توضیحات

در این مقاله همه چیز در خصوص GOUT پرندگان زینتی بررسی شده است، با ما همراه باشید؛

GOUT

بررسی اجمالی:

در پرندگان، متابولیسم پروتئین در ابتدا آمونیاک را به گلوتامات و سپس به گلوتامین، گلیسین و آسپارتات برای ترکیب در مسیر مصنوعی پورین تبدیل می‌کند، که منجر به گزانتین می‌شود. توسط گزانتین اکسیداز در کبد برای تشکیل اسید اوریک متابولیزه می‌شود. این روند در درجه اول در کبد، و تا حدودی در کلیه رخ می‌دهد. اسید اوریک نمک‌های محلول (اورات ها) را با آمونیاک، یون‌های سدیم یا پتاسیم تشکیل می‌دهد و سپس از طریق جریان خون به کلیه‌ها منتقل می‌شود که ۸۰٪ آن به طور فعال توسط لوله پروگزیمال ترشح می‌شود (باقی مانده توسط گلومول فیلتر می‌شود).

گلوکز، آمینو اسیدها، مقدار کمی اوره و الکترولیت‌ها در فیلتراسیون گلومرولی در غلظت یکسان به عنوان پلاسما یافت می‌شوند، اما بیشتر (به استثنای اوره) در لوله پروگزیمال جذب شده و ادرار هیپوتونیک تولید می‌شود. سپس ماده فیلتر شده وارد مجرای جمع کننده می‌شود و اسید اوریک شامل یک سوسپانسیون کلوئیدی فوق اشباع در ادرار هیپوتونیک، با مقدار کمی اوره می‌باشد. به محض این که سوسپانسیون به کلوآک رسید، اسیداوریک و آمونیاک در فضولات پرنده منتقل می‌شوند (ادرار)، در حالی که ادرار دوباره به داخل رکتوم برمی گردد که در سراسر موکوس رکتال تغلیظ می‌شود.

و در ادامه؛

با هر چیزی – بیماری کلیوی، کمبود آب بدن، یا انسداد میزنای یا کلواک – که در دفع اسید اوریک اختلال ایجاد می‌کند، سطح اسید اوریک خون شروع به افزایش خواهد کرد (هایپراوریسمی). از آنجا که اوریک اسید به طور فعال توسط لوله‌های پروگزیمال ترشح می‌شود، هیپراوریسمی حداقل تا ۷۰٪ عملکرد کلیه از بین نرود، رخ نمی‌دهد. وقتی میزان حلالیت اورات سدیم به اندازه کافی بالا (> 600 میکرومول در لیتر) در پلاسما ترشح می‌شود، و رسوب کریستال اورات مونوسدیم آغاز می‌شود. تصور نویسنده این است که بیماری حاد کلیوی، باعث افزایش شدید سطح اسید اوریک خون، به احتمال زیاد در نتیجه نقرس احشایی می‌باشد در حالی که افزایش آهسته تر (با بیماری مزمن کلیه بیشتر مشاهده می‌شود) منجر به نقرس مفصلی می‌شود.

نقرس احشایی رسوب اسید اوریک بر روی سطح پریکارد، کبد و طحال به عنوان یک پوشش سفید می‌باشد. رسوبات همچنین در لامینای پروپریا دستگاه گوارش و درون عضلات، قلب و کلیه، بلورهای اورات، باعث آسیب مکانیکی به بافت‌ها می‌شوند، و این ممکن است عامل مرگ ناگهانی دیده شده در پرندگان مبتلا به نقرس احشایی باشد.

از طرف دیگر، نقرس مفصلی از تجمع اورات در کپسول سینوویال و غلاف تاندون مفاصل ایجاد می‌شود. این در نتیجه دمای سردتر رسوبات اندام‌ها، همراه با افزایش کندتر میزان اسید اوریک خون می‌باشد. التهاب شدید واکنش ناشی از بلورهای اورات باعث تورم و درد می‌شود.

علائم بالینی:

بسیاری از پرندگان مبتلا به نقرس احشایی مرده یا در طی چند ساعت یا چند روز بعد از علائم بیماری کلیوی می‌میرند. همان طور که قبلاً توضیح داده شد. گاهی پرندگان به اندازه کافی زندگی می‌کنند تا رسوبات اسید اوریک در بافتهای زیرپوستی رسوب و قابل مشاهده باشند.

پرندگان مبتلا به نقرس مفصلی اغلب لنگش نشان می‌دهند. پلی یوریا، پلی دیپسی و کاهش وزن معمول هستند. معاینه بدنی تورم مفاصل انگشتان پا، و گاهی اوقات بال‌ها را نشان می‌دهد. این تورم‌ها اغلب با رسوبات سفید کاملاً در زیر پوست قابل مشاهده است. اگر تورم در مفاصل انگشتان پا باشد، انگشت آسیب دیده معمولاً کشیده می‌شود، و پرنده قادر به گرفتن نشیمنگاه نیست. اگر هر دو پا تحت تأثیر قرار گیرند، لنگش پا تغییر مکان خواهد داد.

تشخیص:

نقرس احشایی به طور مکرر توسط کالبد شکافی تشخیص داده می‌شود (شکل ۲۴.۵) سواب های ساخته شده از رسوبات سفید روی سطوح اندام احشایی بلورهای اسید اوریک سوزنی شکل را نشان می‌دهد. به دلیل خاصیت محلول در آب آن‌ها، اورات در فرمالین حل می‌شود و در نتیجه فرم کریستالی در بافت ثابت مرسوم دیده نمی‌شود. با این حال، اورات می‌تواند در بافت ثابت شده با الکل با استفاده از تکنیک اشباع نقره متنامین Gomori دیده شود.

آزمایش‌های تشخیصی که قبلاً برای تشخیص بیماری کلیوی شرح داده شده‌اند (خون شناسی، بیوشیمی، آزمایش فلزات سنگین و رادیولوژی) در هر دو پرنده زنده که به نقرس احشایی مشکوک هستند و آن‌هایی که احتمالاً نقرس مفصلی دارند، استفاده می‌شوند.

سوزن ظریف از مفاصل متورم به عنوان یک آماده سازی مرطوب به طور معمول کریستال‌های اسید اوریک احاطه شده توسط یک تراوش pyogranulomatous استریل را نشان می‌دهد.

روش دیگر این است که آزمایش موراکسید می‌تواند با قرار دادن مقدار کمی از مواد مشکوک روی اسلاید و مخلوط شدن با اسید نیتریک انجام شود. از شعله برای تبخیر و / یا خشک کردن مخلوط استفاده کنید. به محض سرد شدن، یک قطره آمونیاک غلیظ اضافه کنید. اگر اورات ها وجود داشته باشند، یک رنگ بنفش ظاهر می‌شود.

درمان:

مایعات درمانی، ویتامین A، آلوپورینول و کلشی سین همان طور که قبلاً شرح داده شد اولین خط درمان برای نقرس احشایی و مفصلی می‌باشند. آلوپورینول و کلشی سین باید تا زمان هایپراوریسمی و برطرف شدن تورم ادامه یابند.

علاوه بر این، برای پرندگان باید مسکن نقرس مفصلی تهیه شود. از آنجا که NSAID ها به طور کلی در بیماران کلیوی متناقض هستند، مواد افیونی باید به کار روند (به عنوان مثال بوتورفانول یا ترامادول).

در صورت لزوم رسوبات نقرس در اطراف مفاصل می‌توانند با ایجاد یک برش کوچک با دقت تورم برداشته شوند و مواد اورات بیان شوند. این یک روش دردناک و خونین است، بیمار باید بیهوش و برش داده شود پس از آن بانداژ شود تا فشار روی آن حفظ شود و از عفونت ثانویه جلوگیری شود.

پیش بینی:

پیش آگهی پرندگان مبتلا به نقرس احشایی یا مفصلی، برای افراد ضعیف محافظت می‌شود. پرندگان با نقرس مفصلی پیشرفته اغلب درد شدیدی دارند، و تصمیمات مربوط به کیفیت زندگی باید توسط مالک و دامپزشک گرفته شود.

در این مقاله همه چیز در خصوص GOUT پرندگان زینتی بررسی شد.

جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما مراجعه کنید.

تذکر مهم : این مطلب برگرفته از کتاب طب پرندگان زینتی است. نکته قابل توجه این است که تشخیص و درمان هر بیماری ای الزاما بر عهده دامپزشک است. و درمان های نامبرده شده در مقالات وبسایت صرفا جهت آشنایی افراد با برخی مطالب ابتدایی است. بدیهی است که کلینیک و سایت روژان پت هیچ گونه مسئولیتی در خصوص انجام اعمال خودسرانه افراد ندارد.جهت دریافت اطلاعات بیشتر درمورد منابع ما به این مقاله مراجعه کنید.