Toxoplasma gondii خرگوش

Toxoplasma gondii: بررسی جزئیات

خرگوش‌ها (Rabbits) همانند همه پستانداران (Mammals) ممکن است با Toxoplasma gondii (توکسوپلاسما گوندی) آلوده شوند، ولی این عفونت معمولاً نیمه بالینی (Subclinical) است. oocysts (اوسیت‌ها) خورده‌ شده sporulated (اسپورولاته) در اثنی عشر (Duodenum) لانه می‌کنند. Sporozoites (اسپوروزوئیت‌ها) به سلول‌های همسایه حمله نموده و در کل بدن از طریق خون (Blood) و لنفوسیت‌ها (Lymphocytes) منتشر می‌شوند. زمانی که واکنش‌های ایمنی (Immune Responses) میزبان ایجاد شوند، ارگانیسم‌ها به‌صورت کیست (Cysts) در بافت‌های مختلفی که به مدت چند سال باقی می‌مانند، یافت می‌شوند (اوون، ۱۹۹۲). منبع عفونت خرگوش‌ها غذای آلوده‌شده با پشکل‌های گربه (Cat Feces) است و علائم در خرگوش‌هایی که در منطقه مشترک با گربه‌ها چرا می‌کنند، توصیف شده‌اند. در مرحله حاد (Acute Stage)، علائم بالینی (Clinical Symptoms) در خرگوش‌های جوان بسیار مشترک هستند.

علائم شامل بی‌اشتهایی ناگهانی (Sudden Anorexia)، pyrexia (تب) و مرگ (Death) معمول هستند، ولی علائم CNS (سیستم عصبی مرکزی) مانند paralysis (فلجی) یا seizures (تشنج) بعدی نیز ممکن است رخ دهند (لیلاند و همکاران، ۱۹۹۲). شیوع (Prevalence) در خرگوش‌های تجاری (Commercial Rabbits) گزارش شده است (هارکورت، ۱۹۶۷؛ اوکرمن، ۱۹۸۸). Titres (تیترها) بالای پادتن (Antibody Titres) در خرگوش‌های وحشی (Wild Rabbits) جمع‌شده از مزارع فاضلاب (Sewage Farms) در استرالیا یافت شده‌اند (کوکس و همکاران، ۱۹۸۱). آشماوی و همکاران (۲۰۱۱) seroprevalence (سرواپیدمی) مربوط به بروز توکسوپلاسموز (Toxoplasmosis) را در چندین مزرعه خرگوش در مصر بررسی نمودند. ۱۱ درصد خرگوش‌ها مبتلا شده بودند و ریسک سلامت عمومی ناشی از خوردن گوشت خرگوش را ایجاد نمودند. سرولوژی مثبت (Positive Serology) فقط بروز عفونت را نشان می‌دهد. گاستافسون و همکاران (۱۹۹۷) تفاوت حساسیت‌پذیری نسبت به توکسوپلاسموز بین دو خرگوش (خرگوش کوهی (Lepus timidus) و خرگوش خانگی (Oryctolagus cuniculus)) را مقایسه نمودند.

مقایسه حساسیت‌پذیری خرگوش‌های خانگی و کوهی:

خرگوش‌های خانگی (Domestic Rabbits) در مقایسه با خرگوش‌های کوهی (Wild Rabbits) در برابر توکسوپلاسموز مقاوم بودند. توکسوپلاسموز در خرگوش کوهی به­شدت کشنده (Highly Lethal) است و با آسیب بافتی (Tissue Damage) به روده کوچک (Small Intestine) و necrosis (نکروز) غدد لنفاوی مزانتر (Mesenteric Lymph Nodes) و کبد (Liver) مشخص می‌شود. در خرگوش خانگی، جراحات خفیف (Mild Lesions) بوده و شامل انباشتگی کانونی سلول‌های mononuclear (منونوکلئار) خصوصاً در کبد و قلب هستند و از لحاظ بافت‌شناسی (Histologically) قابل تشخیص‌اند. پادتن‌ها در ۷-۸ روز اول پس از عفونت تشخیص داده می‌شوند (گاستافسون و همکاران، ۱۹۹۷). با اینکه توکسوپلاسموز به­طور بالقوه zoonotic (زئونوتیک) است، ولی Toxoplasma (توکسوپلاسما) فقط از خرگوش‌ها به انسان‌هایی که خرگوش را نگهداری نموده‌اند یا از گوشت آن‌ها خورده‌اند، منتقل می‌شوند. عفونت از طریق پشکل‌های خرگوش منتقل نمی‌شود.

نتیجه‌گیری:

در این مقاله همه چیز در خصوص Toxoplasma gondii (توکسوپلاسما گوندی) و تأثیر آن بر خرگوش‌ها بررسی شد. این ارگانیسم می‌تواند به‌طور جدی بر سلامت خرگوش‌ها تأثیر بگذارد و در صورت عدم کنترل، می‌تواند به ریسک‌های جدی برای انسان‌ها نیز منجر شود. آگاهی از علائم و تشخیص زودهنگام می‌تواند به جلوگیری از بروز عوارض و حفظ سلامت عمومی کمک کند. همچنین، در نظر گرفتن عادات غذایی و محیط نگهداری خرگوش‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است تا از شیوع این عفونت جلوگیری شود.

سخن پایانی:

در نهایت، مهم است که توجه ویژه‌ای به شیوع و تأثیرات Toxoplasma gondii (توکسوپلاسما گوندی) در خرگوش‌ها و دیگر حیوانات داشته باشیم. با انجام تحقیقات و اقدامات پیشگیرانه، می‌توانیم از بروز عوارض ناشی از این عفونت جلوگیری کنیم و به سلامت عمومی جامعه کمک نماییم.

در این مقاله همه چیز در خصوص Toxoplasma gondii خرگوش بررسی شد.

جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما مراجعه کنید.

تذکر مهم : این مطلب برگرفته از کتاب طب خرگوش است.

بهترین کلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟

کلینیک دامپزشکی روژان

۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳