Pasteurellosis (بیماری‌های باکتریایی خرگوش)

مدت زمان مطالعه : 2 دقیقه

توضیحات

Pasteurellosis

Pasteurella multocida خیلی کوچک، غیر جنبنده، گرم-منفی، بیضی شکل، coccoid یا short rod است که گونه دو قطبی را نشان می‌دهد. این بیماری هوازی بوده و از لحاظ گزینشی غیر هوازی است. این ارگانیسم، کلونی‌های محدب هموار، مدور را روی آگار خون پس از ۲۴ ساعت از تخمگذاری تشکیل می‌دهد. معمولاً این کلونی‌ها ۲-۲.۵ میلیمتر قطر دارند و کمی درخشان هستند ولی تغییراتی ممکن است در آن‌ها رخ دهد. این کلونی‌ها ظاهر موکوئید دارند. گونه‌های آنتیژن متعددی از P. multocida به لحاظ تنوع گونه جانور وجود دارد. این ارگانیسم بهطور بالقوه برای بیماران مختلف پاتوژنی است.

این ارگانیسم commensal نیز است، مثلاًP. multocida از لوزه سگ‌های سالم و دستگاه تنفس انسان جدا شده است. خرگوش‌ها، P. multocida ممکن است در حفره بینی بدون ایجاد بیماری ساکن شود. در خرگوش‌های خانگی که به صورت مجزا یا گروه‌های کوچک نگهداری می‌شوند، P. multocida به ندرت سبب بیماری اصلی می‌شود ولی باکتری به عنوان پاتوژن ثانویه در هر بیماری چرکین یافت شده است. در کلونی‌های خرگوش که برای پرورش، تولید گوشت یا خز یا اهداف آزمایشگاهی نگه داشته شده‌اند، pasteurellosis یک بیماری عفونی و خطرناک است. بیماری زمانی رخ می‌دهد که عوامل پیشزمینهای امکان تکثیر غیر قابل کنترل را به باکتری بدهند و عوامل دفاع ایمونولوژی دستگاه تنفس را از کار بیندازند. در طی این وقایع، کلون‌های باکتری سمی افزایش یافته و سپس به جانوران مجاور بهراحتی منتقل می‌شوند.

در ادامه:

الگوی پروتئین غشاء بیرونی P. multocida ارتباط میان نوع پروتئین و میزبان حیوان را نشان می‌دهد. کپسوله باکتری مانع phagocytosis می‌شود. lipopolysaccharides باکتری، مقاومت را برای تکمیل فعالیت باکتریایی سرم ایجاد می‌کند (دیب، ۱۹۹۳). چندین serotypes کپسولی و جسمی از P. multocida است که برای دام‌های اهلی و مرغ و خروس پاتوژنیک است ولی فقط تعداد اندکی از خرگوش‌ها را پاتوژنیک می‌نماید. Serotyping مستلزم شناسایی آنتیژن و serotypes کپسولی است.

در خرگوش‌ها، serotype های ۱۲:A, 3:A و ۳:D از انواع معمول و شناختهشده هستند (پرسی و بارتولد، ۱۹۹۳). خسخس‌های قفسه سینه بیشتر با ۱۲:A مرتبط هستند ولی ۳:A و گاهی اوقات ۳:D با بیماری دستگاه تنفس تحتانی بیشتر مرتبط هستند. جاگلیک و همکاران (۲۰۰۸) pathogenicity مربوط به serotype F را در خرگوش‌های مبتلا به سرکوبی ایمنی و ایمنی کامل بررسی نمودند. خرگوش‌های دارای ایمنی کامل مبتلا به ذاتالریه fibrinopurulent بودند ولی خرگوش‌های مبتلا به سرکوبی ایمنی ذاتالریه، haemorrhagic شدیدی داشتند. سندروم septicaemic که درنهایت کشنده است در هر دو گروه اتفاق می‌افتد. این نشان می‌دهد که septicaemic به طور بالقوه پاتوژن شدیدی است و ممکن است موجب خسارات شدید در خرگوش‌های تجاری شود.

و در ادامه:

بیماریزایی عفونی بین serotypes متفاوت است. Pasteurella multocida یک endotoxin است که serotype متفاوتی دارد. نقش endotoxin در بیماری بالینی مشخص نیست ولی ممکن است در موارد septicaemic چشمگیر باشد. همچنین باکتری adhesins تولید می‌کند که باعث چسبیدن باکتری به بافت اپی تلیال می‌شود. مکمل‌های Filamentous که توسط باکتری پیچدرپیچ شده‌اند، ممکن است به P. multocida در کلونی کردن غشاءهای موکوس کمک نمایند (دیب، ۱۹۹۳). ویژگی‌های چسبنده با serotypes مختلفP. multocida متفاوت بوده و می‌تواند در بیماریزاییها مهم باشد (مانینگ و همکاران، ۱۹۸۹). پادتن‌های Mucosal (IgA) مانع رشد باکتری شده و در واکنش به بروز P. multocida تولید می‌شوند. سطوح بالای پادتن humoral (IgG) با عفونت مزمن مرتبط بوده و برای شناسایی خرگوش‌های عفونی در کلونی‌های آزمایشگاهی به کار می‌روند (دیب، ۱۹۹۳).