عفونت گوش بیرونی خرگوش
توضیحات
عفونت گوش بیرونی خرگوش
ساختار گوش بیرونی و معاینه کانال گوش:
کانال عمودی گوش خرگوش شامل کانال گوش بیرونی است که به کانال افقی و کیسهای به نام دیورتیکولوم (Diverticulum) متصل میشود. این ساختار از پیچش غضروف و کشش پوست در لبه جلوتر (Rostral) لاله گوش ایجاد شده و سپس به سمت پایین و زبانه گوش ادامه پیدا میکند. معاینه این کانالها نیازمند اتوسکوپی (Otoscopic Examination) است. در هنگام معاینه گوش، معمولاً رسوبهای مومی شکلی مشاهده میشود که ممکن است دید کانال افقی و پرده گوش (Eardrum) را محدود کند. خرگوشهایی با گوشهای آویزان به خصوص به این رسوبات مستعدتر هستند.
مشاهده ماده کرمی و بررسی پرده گوش:
در مواردی، مادهای کرمی و ضخیم در کانال افقی دیده میشود که مانع مشاهده پرده گوش میگردد. این مواد کرمی اغلب پس از مرگ خرگوشها در معاینات دیده میشود (هرکورت-براون، اطلاعات منتشرنشده). در موارد بسیار نادر، این مواد کرمی ممکن است کل پرده گوش و نواحی اطراف آن را پوشش دهد و حتی به بولاهای صماخی نیز گسترش یابد. عفونت اوتیت (Otitis) یا اوتیت میانی (Otitis Media) در خرگوشها میتواند منجر به تغییرات شنوایی شود، هرچند میزان دقیق این تغییرات بهسختی قابل اندازهگیری است.
شیوع عفونت اوتیت میانی و پژوهشهای مرتبط:
در پژوهشهای انجام شده توسط فلات و همکاران در سال ۱۹۷۷، مشخص شد که عفونت اوتیت میانی (Otitis Media) در حدود ۴ درصد از خرگوشهای جوان و ۳۲ درصد از خرگوشهای بالغ که برای مصرف انسانی شکار میشدند، دیده میشود. این خرگوشها در هنگام بازرسی بالینی قبل از کشتار به طور کلی سالم تشخیص داده شده بودند.
درمان و مدیریت عفونت گوش
تعیین نیاز به درمان بر اساس علائم بالینی:
شناسایی مواد زائد و ترشحات گوش در خرگوشها دشوار است، بهخصوص اینکه بسیاری از خرگوشهای سالم نیز این مواد را دارند و شاید بتوان گفت که وجود این ترشحات نشانهای از سلامت طبیعی است. با این حال، این مواد مانعی برای درمانهای دارویی هستند و ممکن است نیاز به تمیز کردن کانال گوش تحت بیهوشی عمومی باشد. معمولاً توصیه میشود که در صورت عدم بروز علائم بالینی، از انجام درمان خودداری شود.
علائم و نشانههای نیاز به درمان:
علائمی چون قرمزی گوش (Erythema)، خارش شدید، درد، لرزش سر، بوی نامطبوع و وجود چرک، نشانههایی است که درمان باید آغاز شود. اصول درمان این علائم مشابه روشهای درمانی در سگها و گربهها است. همچنین، موادی که در دیگر حیوانات به کار میرود میتواند برای خرگوشها نیز استفاده شود.
درمان کرم گوش (Psoroptes cuniculi) و مشکلات مرتبط با آن:
کرم گوش پسوروپتس کونیکولی (Psoroptes cuniculi) یکی از علل اصلی عفونت دردناک و خارش شدید گوش در خرگوشها است. این کرمها با ایجاد مادهای پوستهدار در کانال گوش بیرونی، به سمت لاله گوش نیز گسترش مییابند. عفونت معمولاً با معاینه میکروسکوپی ترشحات گوش قابل تشخیص است. این کرمها با چشم غیرمسلح نیز قابل مشاهدهاند و از طریق تماس مستقیم بین خرگوشها منتقل میشوند. همچنین این کرمها میتوانند تا ۲۱ روز در محیط زنده بمانند و به ویژه در دماهای پایین و رطوبت بالا مدت بیشتری باقی میمانند (آرلین و همکاران، ۱۹۸۱).
خلاصه بالینی و نکات نهایی:
- چرک سفیدرنگ: در صورت عدم مشاهده علائم بالینی، نیازی به درمان وجود ندارد.
- رسوبات مومی گوش: رسوبات مومی به طور طبیعی در گوش بسیاری از خرگوشها یافت میشود و بهتنهایی نشاندهنده بیماری نیست.
- معاینه گوش: برای معاینه دقیق نیاز به بیهوشی است و معاینه خرگوش هوشیار ممکن است سخت باشد.
- عفونت گوش ناشی از کرم Psoroptes cuniculi: این عفونت دردناک و خارشآور نیاز به داروهای آورمکتین و مسکن دارد. برای کاهش درد نیازی به جدا کردن پوستههای زخمی نیست زیرا این زخمها به طور طبیعی پس از اولین درمان، ریزش میکنند.
سخن پایانی:
عفونت گوش خرگوشها، بهویژه عفونتهای ناشی از کرم گوش Psoroptes cuniculi، مشکلی رایج و گاهی دردناک است که به مراقبت دقیق و درمان مؤثر نیاز دارد. نگهداری از محیط تمیز و جلوگیری از انتقال کرمها از یک خرگوش به خرگوش دیگر میتواند به پیشگیری از شیوع این عفونت کمک کند.
در این مقاله همه چیز در خصوص عفونت گوش بیرونی خرگوش بررسی شد.
جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما مراجعه کنید.
تذکر مهم : این مطلب برگرفته از کتاب طب خرگوش است.
بهترین کلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟
کلینیک دامپزشکی روژان
۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳
