کلینیک دامپزشکی روژان
غذای قناری برای خواندن

سیستم قلبی_عروقی پرندگان زینتی

سیستم قلبی- عروقی پرندگان زینتی

 

قلب پرندگان در خط میانی فوقانی بدن، درون قفسه دنده قرار دارد و به جای ریه‌ها توسط کبد محصور می‌شود.

اساس آناتومی مشابه به آناتومی قلب پستانداران، با دو دهلیز و دو بطن است. وناکاوآ فوقانی سمت راست و وناکاوا دمی یک سینوس venosus با دریچه‌های سینوآتریال چپ و راست تشکیل می‌دهد. یک سپتوم منفذ وناکاوا فوقانی سمت چپ را از منافذ دو سیاه رگ دیگر جدا می‌کند. دریچه دهلیزی بطنی ماهیچه ای است و chordae تاندونی ندارد، درحالی که دریچه دهلیزی بطنی سمت چپ غشایی است (مشابه پستانداران) اما یک صفحه دائمی و بدون منقارهای مشخص است. همانند پستانداران مقاوم در برابر جریان خون است، گردش خون ریوی کمتر از گردش سیستمیک است و منجر به فشار بیشتر مورد نیاز در بطن چپ می‌شود. بر این اساس دیواره سمت چپ بطن ضخیم تر از سمت راست است. دریچه‌های آئورت و شریان ریوی شبیه پستانداران هستند، در حالی که رگ‌های چپ و راست ریوی در دهلیز ادغام می‌شوند تا یک رگ منفرد تشکیل دهند که وارد دهلیز چپ می‌شود.

آئورت:

آئورت به سمت راست خم می‌شود، هم چنین آن از قوس شریانی چهارم سمت راست و آئورت راست مشتق شده است. قلب در پریکارد، یک کیسه فیبری نیمه سخت که فقط مقدار کمی مایعات سروز دارد احاطه شده است تا اجازه روان سازی قلب درون کیسه را بدهد. پریکارد به استرنوم، قسمت دمی و فوقانی کیسه‌های هوای سینه ای، کبد، و صفاق کبدی (که به نوبه خود، به ستون مهره شکمی می‌چسبد) چسبیده است. این اتصالات چندگانه ثبات مکانیکی را برای رأس قلب و چند رگ بزرگ مرکزی وابسته به پریکارد فراهم می‌کند.

سفتی نسبی کیسه پریکارد برای جفت بطن‌ها (یعنی حد حاد) از لحاظ مکانیکی عمل می‌کند (افزایش اندازه زیاد قلب را محدود می‌کند).

آئورت بالا رونده شریان‌های عروق کرونر، خون تأمین کننده میوکارد و سپس دو تنه brachiocephalic و خون تأمین کننده سر، عضلات پروازی و بال‌ها را بیرون می‌دهد.

تنه‌های brachiocephalic خون سرخرگ‌های کاروتید را قبل از انتقال به ماهیچه‌های بال و پرواز بیرون می‌دهند. آئورت پایین رونده به صورت دمی و پشتی، درست از بخش شکمی تا ستون مهره‌ها گردش می‌کند. همان طور که آن اتفاق می‌افتد، آئورت خون شریان‌های اندام‌های داخلی و پاها را بیرون می‌دهد .بیماری های قلبی عروقی پرندگان زینتی

سرخرگ ها:

سرخرگ‌ها سرانجام باعث ایجاد آرتریول ها و سپس بسترهای مویرگی درون بافتی می‌شوند. این‌ها بافت‌ها را قبل از ورود به سیستم وریدی پرفیوز می‌کنند.

سیستم وریدی جمجمه ای پرندگان تا قلب از سیستم پستانداران متفاوت است به این معناست که دو رگ جمجمه ای وناکاوا وجود دارد که رگ jugular سمت راست از سمت چپ بزرگ‌تر است، و بین رگ‌های jugular سمت چپ و راست آناستوموز وجود دارد، که اجازه ورود مقداری از خون وریدی به jugular سمت راست را می‌دهد.

دریچه پرتال کلیوی:

مهم‌ترین ویژگی‌های سیستم وریدی از قسمت دم تا قلب، سیستم پرتال کلیوی و کبدی است. خون برگشتی از پاها و روده تحتانی از طریق رگ‌های خارجی ایلیاک وارد کلیه‌ها می‌شود.

اگر دریچه‌های پرتال کلیوی (در رگ‌های مشترک ایلیاک) به دلیل تحریک پاراسمپاتیک تا حدی بسته باشند، خون به وریدهای پورتال فوقانی و دمی کلیه ای منحرف می‌شود و کلیه‌ها پرفیوز می‌شوند. رگ‌های پرتال کلیوی فوقانی به وناکاوا دمی از طریق رگ‌های مشترک ایلیاک خالی می‌شود. خون از طریق رگ‌های پروتال دمی به جریان در می‌آید و در نهایت از طریق سینوس‌های وریدی مهره داخلی و ورید مزانتیک دمی به قلب برمی گردد. از طرف دیگر، تحت تحریک سمپاتیک دریچه‌های پورتال کلیوی باز می‌شوند و خون از رگ‌های خارجی ایلیاک وارد ورید ایلیاک مشترک و سپس وارد واناکاوا وریدی، با دور زدن کلیه به طور کامل می‌شود.

دستگاه گوارش پرندگان ( ورود، هضم)
ادامه مطلب

خون از پاها و دستگاه روده ای دمی در یک پرنده در حال استراحت بر می‌گردد، بنابراین وارد یا ورید پورتال کلیه ای فوقانی یا ورید پورتال بخش دمی کلیوی می‌شود، اما هر دو به طور همزمان رخ نمی‌دهند. کنترل این جریان هنوز درک نشده است. خونی که وارد وریدهای پرتال کلیوی می‌شود راه خود را به داخل ورید مزانتری ایجاد خواهد کرد و از آنجا به رگ‌های پورتال و کبد می‌رود. رگ‌های پورتال کبدی به سینوس‌های کبدی زهکشی می‌شوند، و از آنجا به رگ‌های کبدی می‌روند. رگ‌های کبدی راست و چپ وارد وناکاوا دمی در کبد می‌شوند، که از قسمت پشتی لوب راست کبد تا قلب خارج می‌شوند.

 

عملکرد:

سیستم قلبی عروقی هر حیوان چندین نقش اصلی در بدن ایفا می‌کند: تحویل اکسیژن و متابولیت ها در سراسر بافت‌های بدن؛ حذف پسماندهای متابولیکی از این بافت‌ها و کمک به تنظیم دمای بدن پرندگان.

پرندگان یک سیستم قلبی و عروقی تکامل یافته برای روبرو شدن با خواسته‌های تحمیل شده توسط پرواز، شنا و دویدن دارند.

قلب نسبتاً بزرگ‌تر از قلب پستانداران است و سریع می زند. (معمولاً بیشتر از ۲۰۰ ضربان در دقیقه) اما در برخی گونه‌ها تواناتر است، به عنوان مثال مرغ مگس خوار، به ۱۰۰۰ ضربه در دقیقه می‌رسد). این اتفاق به دلیل داشتن تعداد بیشتری میوسیت با قطر کوچک رخ می‌دهد که اجازه دپولاریزاسیون سریع را می‌دهد.

این ترکیب، قلب بزرگ‌تر با نرخ سریع، بازده قلبی نسبتاً بیشتری را نسبت به پستانداران (mls / کیلوگرم در دقیقه) در زمان فعالیت به عنوان مثال پرواز) پرندگان با افزایش نرخ ضربان قلبی خود به جای حجم ضربه‌شان، برون ده ضربان قلبی خود را افزایش می‌دهند (mls / ضربان) می‌دهد.

 

به عنوان مثال،

کبوتر پروازی می‌تواند نرخ ضربان قلب خود را از ۱۱۵ ضربه در دقیقه تا بیش از ۶۰۰ ضربه در دقیقه افزایش دهد. در طی این فعالیت حجم ضربه کاهش می‌یابد. نتیجه کلی این است که برون ده قلبی بیش از پنج برابر افزایش می‌یابد. وقتی همه در فعالیت کامل هستند بازده حداکثر هفت برابر بیشتر از یک انسان (مرد) یا سگ می‌باشد.

به نوبه خود، این خروجی قلبی بالا نیاز به مقدار بالای فشار خون شریانی (۱۴۰-۲۵۰ میلی متر جیوه) برای پرفیوز مناسب بسترهای مویرگی در طیف وسیعی از شرایط فیزیولوژیکی دارد. این فشار خون توسط بارورفلکس حفظ می‌شود، و توسط گیرنده مکانیکی در دیواره‌های شریانی در آئورت هدایت می‌شود. پاسخ اولیه قلبی عروقی به تغییرات فشار خون تعییر برون ده قلبی تا افزایش یا کاهش نرخ ضربان قلب می‌باشد.

در بسیاری از پرندگان از دست دادن گرما بیشتر از طریق پاها و پنجه‌ها می‌باشد، و توسط نرخ جریان خون به این مناطق تنظیم می‌شود. شرایط سرما با دوره‌های کوتاه متناوب با جریان بسیار عالی به مقابله اثرات frost-bite کمک می‌کند. در شرایط بسیار گرم جریان خون نیز افزایش می‌یابد، اما اجازه از دست رفتن گرمای تابشی را می‌دهد. مقدار انتقال گرما می‌تواند در حین فعالیت بالای ۱۰ تا ۱۵ برابر مقدار انتقال گرما زمان استراحت افزایش یابد.

 

 

 

در این مقاله همه چیز درباره سیستم قلبی_عروقی پرندگان زینتی بررسی شده است.

جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما سر بزنید.

 

 

 

بهترین کیلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟

 

کیلینیک دامپزشکی روژان

۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳۶۸-۰۲۱