کلینیک دامپزشکی روژان
تبادل الکترولیت در بدن خرگوش

تبادل الکترولیت در بدن خرگوش

در این مقاله همه چیز در خصوص تبادل الکترولیت در بدن خرگوش بررسی شده است، با ما همراه باشید؛

تبادل الکترولیت

جذب و ترشح الکترولیت‌ها به همراه جریان روده­ای خرگوش، فرایندی پیچیده است. بزاق دائماً در فرآیندی دو مرحله­ای ترشح می‌شود که در آن مایع ایزنوتیک با ترکیب الکترولیت پلاسما شکل و ثابت در ترشحات بزاق تغییر می‌کند (فیکیت، ۱۹۸۹). سدیم و کلرید مجدداً جذب و پتاسیم و بی­کربنات ترشح می‌شود. بی­کربنات در روده اثنی عشر ترشح و در jejunum جذب می‌شود و در این چرخه، یک ارتباط درونی بین ترشح بی­کربنات و سدیم و جذب کلروید وجود دارد. ترشحات آپاندیس caecal یک مایع قلیایی سرشار از بی­کربنات است که در روده پروکسیمال نیز ترشح می‌شود تا pH بالا رفته را در زمان تولید اسیدهای چرب سبک تنظیم نماید (فیکیت، ۱۹۸۹).

انتقال الکترولیت‌ها در میان دیواره colonic با آلدوسترون تنظیم شده است و به نوع پشگل تولیدشده بستگی دارد. در مرحله پشگل نرم، غلظت آلدوسترون در پایین‌ترین سطح است و آب، سدیم و کلرید موازی با حفظ پتاسیم ترشح می‌شوند. در مرحله پشگل سفت، آب و بی­کربنات در روده پروکسیمال ترشح  و آب، اسیدهای چرب سبک، سدیم، پتاسیم و کلروید از روده دیستال جذب می‌شوند که به موجب آن آب و الکترولیت‌ها باقی می­مانند (چیکی، ۱۹۸۷).

تعادل اسید-باز

تنظیم کلیوی تعادل اسید-باز در خرگوش‌ها و در مقایسه با سایر گونه‌های خانگی، متفاوت است. خرگوش‌ها در انتقال یون‌های نیتروژن یا بی­کربنات بین خون و اوره توانایی کمی دارند زیرا برخی گذرگاه‌های متابولیک که در سایر گونه‌ها وجود دارد، در خرگوش‌ها محدود بوده یا اصلاً وجود ندارد. آنزیم آنیدرید کربنیک در عضو بالارونده ضخیم لوله کلیوی خرگوش، وجود ندارد (بریور و کرایوز، ۱۹۹۴؛ دوبیان و همکاران، ۱۹۸۲). در سایر گونه‌ها ازجمله انسان‌ها، میمون‌ها و موش‌ها، آنیدرید کربنیک در سلول‌های اپی تلیال لوله بالارونده به مقدار زیادی وجود دارد. این آنزیم برای تشکیل سریع اسید کربنیک لازم است و مرحله مهمی در دفع یون‌های هیدروژن و حفظ بیکربنات خواهد بود. این امر یعنی توانایی مقابله با اسیدوز کاهش یافته است.

فیبر برای خرگوش (الزامات رژیم غذایی خرگوش)
ادامه مطلب

در ادامه نکات:

در سایر پستانداران، آمونیاک از طریق د آمیناسیون گلوتامین و در واکنش به افت pH پلاسما یا کاهش غلظت بی­کربنات، تولید می‌شود. آمونیاک به­صورت بخشی از سیستم بافر در لوله کلیوی عمل می‌کند و از طریق ترکیب با یون‌های هیدروژن و قبل از دفع به­ صورت یون‌های آمونیم در ادرار عمل می‌نماید. در خرگوش‌ها، د آمیناسیون گلوتامین فقط در واکنش به کاهش غلظت بی­کربنات سرم و نه افت pH پلاسما اتفاق می‌افتد و با واکنش خرگوش به اسیدوزیز متابولیک سازگار است. در سایر گونه‌ها، گذرگاه‌های بیوشیمیایی دیگری وجود دارد که ترکیب آمونیاک را موجب می‌شود ولی به نظر می‌رسد این گذرگاه‌ها در خرگوش وجود ندارند (بریور و کرایز، ۱۹۹۴). خرگوش همچنین مشکل افزایش قلیایی بدن را دارد.

قلیایی زیاد بی­کربنات ممکن است به کلیه برسد و درنتیجه تخمیر باکتریایی در روده و از طریق متابولیسم بافت استات انجام شود. در سایر گونه‌ها، بی­کربنات با فرآورده‌های ureagenesis خنثی  و از افزایش قلیایی بدن جلوگیری می‌شود. در خرگوش‌ها، آمونیاک ناکافی احتمالاً از متابولیسم بافت برای خنثی­سازی بی­کربنات به­ویژه در دوره‌های کمبود پروتئین نشئت می­گیرد (بریور و کرایز، ۱۹۹۴). ترشح قلیایی در روده، واکنش به افزایش قلیایی بدن را افزایش می‌دهد (واتی و همکاران، ۱۹۸۹).

در این مقاله همه چیز در خصوص تبادل الکترولیت در بدن خرگوش بررسی شد.

جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما مراجعه کنید.

بهترین کلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟

کلینیک دامپزشکی روژان

۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳۶۸-۰۲۱