کلینیک دامپزشکی روژان
فیزیولوژی گوارش در خرگوش

فیزیولوژی گوارش در خرگوش

فیزیولوژی گوارش در خرگوش

در این مقاله فیزیولوژی گوارش در خرگوش بررسی خواهد شد:

فیزیولوژی گوارش، جذب و متابولیسم داروهای خورانده­شده از طریق دهان را مورد بررسی قرار می­دهد. این داروها از معده و روده کوچک به سمت دستگاه بزرگ جذب می‌شوند تا در کبد و قبل از ورود به گردش خون کلی، متابولیز شوند. این فرایند تحت عنوان اثر “ابتدا-عبور” شناخته می‌شود که فعالیت عامل‌های درمانی را تغییر می‌دهد. اثر ابتدا عبور در خرگوش‌ها اثبات شده است (هانگ و همکاران، ۱۹۸۱).

بالعکس، مواد جذب­شده از طریق موکوس دهانی جذب شده و از گردش خون دروازه­ای و متابولیسم کبدی دوری می‌نمایند. همواره این امکان وجود ندارد که اثرات و دوزها از تزریق دارویی دهان در خرگوش از سایر گونه‌ها استنتاج شود. بین گوشت­خوارانی مانند سگ که غذا را بدون جویدن می‌بلعند و معده کاملاً خالی دارند و گیاه­خوارانی مانند خرگوش که غذا را کاملاً می‌جوند و معده آن­ها هیچ­گاه خالی نیست، تفاوت­هایی وجود دارد.

pH اسید معده خرگوش ممکن است یونیزه شدن و جذب داروها را متأثر سازد. کائکوتروفی به­طور مؤثری مواد جذب­شده را دوباره به گردش درمی‌آورد و مدت­ زمانی را که مواد در ­روده می‌مانند، طولانی می‌کند. مواد مایع و تکه‌های کوچک در میان­ روده می‌مانند ولی موادی که با تکه‌های بزرگ پیوند خورده‌اند، سریعاً دفع می­شوند. جذب داروهای خاص ممکن است در طول زمان احتباس در میان­روده تحت تأثیر قرار گیرد (گیولوت و همکاران، ۱۹۸۸).

تولید دوگانه پشگل­های سفت و نرم در خرگوش، فرآیند پیچیده­ای است که از طریق fusus coli که شدیداً عصبی و عروقی است، کنترل می‌شود.  fusus coli متأثر از هورمون‌هایی مانند آلدسترون و پروستاگلاندین و نیز سیستم خودکار عصبی است. ترکیبات داروسازی ممکن است عملکرد گوارش را از طریق تأثیر بر fusus coli متأثر سازد. عواملی ازجمله odour که می‌توانند دارو را متأثر سازند، جذب پشگل­های نرم از مقعد را ایجاد می‌کنند.

بیماری کلیوی در خرگوش
ادامه مطلب

میکروفلورای میان­روده و دستگاه گوارش

میان­روده متشکل از میکروارگانیسم‌های مختلفی مانند protozoa و باکتری ناهوازی است. تعادل میکروارگانیسم‌ها در دستگاه گوارش به­ویژه در میان­روده متأثر از عوامل زیادی همچون آنتی بیوتیک­ها و سایر داروهاست. فرآیندهای فیزیولوژیکی در واکنش به هضم غذا و عبور مواد هضم ­شده caecal، pH را در طول روز تغییر می‌دهند. رژیم غذایی، ترکیب مواد هضم­شده­ای را که به میان­روده می‌رسند و نیز میزان عبورشان از روده را متأثر می‌سازد. رژیم غذایی دارای فیبر پایین، حرکت معده­ای-روده­ای را کاهش داده و زمان احتباس مواد هضم­شده در میان­روده را طولانی می‌کند.

رژیم‌های غذایی دارای فیبر غیر قابل­ هضم، حرکت معده­ای-روده­ای بهینه و میکروفلورای سالم caecal را تحریک می‌کند. به این ترتیب، خرگوش‌هایی که مواد غذایی دارای فیبر بالا را می‌خورند، ممکن است کمتر از آن‌هایی که صرفاً رژیم غله­ای می‌خوردند مستعد اختلال میکروفلورای caecal باشند. استرس یا درد موجب افزایش کاتکول امین‌ها و کورتیزول در حال گردش می‌­شود و می‌تواند تعادل باکتری‌های روده را تحت تأثیر قرار دهد. افزایش سطح glucocorticoid، موجب افزایش تعداد کلیفرم (coliform) و تغییر نرخ هوازی به غیر هوازی در روده می‌شود (استرو، ۱۹۸۸). ” Dysbiosis’” وضعیتی است که طبق آن، تعادل فلورای طبیعی روده مختل شود.

در این مقاله فیزیولوژی گوارش در خرگوش بررسی شد.

وبسایت و اینستاگرام ما را دنبال نمایید

به روز ترین کلینیک دامپزشکی تهران، کلینیک دامپزشکی روژان

۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳۶۸-۰۲۱

طب خرگوش

نویسنده:پروفسور مولی وارگا

مترجم:آقای دکتر احمدرضا الهیار ترکمن

قبل از انجام هرگونه اقدام با دامپزشک خود مشورت نمایید؛ادمین و سایت روژان پت هیچگونه مسئولیتی در قبال اقدامات خودسرانه و عواقب ناشی از آن ندارد.