پرورش خرگوش یتیم
توضیحات
در این مقاله همه چیز در خصوص پرورش خرگوش یتیم بررسی شده است، با ما همراه باشید؛
پرورش یتیمان
خرگوشهای وحشی، اهلی یتیم شده و یا رهاشده را میتوان دست پرورده کرد اما نرخ مرگ و میر آنها بالاست. نوزادان خرگوش را میتوان از پودر شیر گربه تغذیه کرد ولی این غذا غلظت کالری کمتر و کربوهیدرات خیلی بیشتری نسبت به شیر خرگوش دارد. جانسون-دلانی (۱۹۹۶ الف) از افزودن زرده تخم مرغ به جایگزین شیر (در این مثال Esbilac) صحبت کرده تا چربی و پروتئین آن بالا برود. بچه خرگوشها، در هر نوبت ۲۰ تا ۳۰ میلیلیتر شیر مینوشند که بستگی به سن آنها دارد. نوزادان زمانی باید تغذیه شوند که بیقراری میکنند.
جایگزینهای شیر یک ساز و کار تغذیه ای بوده و با ترکیبات شیر خرگوش یکسان نیست؛ بنابراین خرگوشهای یتیم ممکن است دو تا سه بار در روز تغذیه شوند ولی باید مراقب بود که به زور آنها را تغذیه نکرد یا تغذیه اضافی به آنها نداد. قرار دادن خرگوشهای تازه متولدشده روی پشت، موقعیت پرستاری طبیعی را شبیه سازی میکند. Hypothermic یا خرگوشهای مردنی را میتوان با جایگزینهای شیر یا مایعات از طریق لوله معدی تغذیه کرد تا hypoglycaemia درمان شود. تولهها میبایست در جای خشک، گرم، آرام و با مواد خواب مناسب نگهداری شوند. بافت رشته شده کاغذ یا رول آشپزخانه برای ساخت لانه مناسب هستند و میتوان در جعبه مقوایی با علوفه تقسیم شده و در محیط گرم مانند قفس هوادهی آن را قرار داد. بسیاری از حیوانات شیرخوار برای ادرار تحریک میشوند و با لیس زدن perineum و زیر شکم توسط مادر، معده تخلیه میشود.
ادامه نکات پرورش یتیمان:
افرادی که یتیمان دستپرورده را به طور موفقیت آمیز نگهداری میکنند، معمولاً توصیه میکنند که پس از تغذیه نوزادان خرگوش نیز باید از طریق مالش ناحیه تناسلی تحریک شوند. خرگوشهای ماده با خرگوشهای جوان نمیمانند و آنها را تمیز نمیکنند؛ بنابراین ممکن است نیازی به تحریک خرگوشهای جوان با این روش نباشد اما این کار ضرری ندارد و توصیه شده است. ممکن است مرگ به دلیل ذاتالریه ناشی از استنشاق جایگزین شیر اتفاق بیفتد. تزریق با نوک پستانک یا مقدار کوچکی از لوله بریدهشده، روش مناسبی برای تغذیه یتیمها است. نوزادان سالم، شیر را خارج از سرنگ مینوشند. چلاندن شیر درون دهان خطر خفگی خرگوش را دارد. التهاب رودهای یک عارضه کشنده برای خرگوشهای دستپرورده است. خرگوشها به خاطر اینکه میکرو ارگانیسمهای خیلی کمی در معده و روده کوچک در زمان شیرخوارگی دارند، در بین حیوانات دیگر غیرعادی به شمار میآیند (لانگ ۱۹۸۱ ب).
چربی شیر:
اسیدهای چرب ضد میکروب یا “چربی شیر” در خرگوشهای شیرخوار وجود دارد. این اسیدها توسط واکنش آنزیمی به شیر ماده خرگوش تولید میشوند و در معده خرگوش شیرخوار وجود دارند (بروکز، ۱۹۹۷). این چربی شیر محتویات میکروبی معدهای-رودهای خرگوشهای شیرخوار را کنترل نموده و آنها را دربرابر عفونت رودهای محافظت مینماید. خرگوشهای یتیمی که از شیر سایر گونهها تغذیه میشوند، این عامل ضد میکروبی را ندارند؛ بنابراین در برابر عفونتهای باکتریایی تولیدشده در طول دوره تغذیه، آسیبپذیرتر هستند. استفاده از آب جوشیده شده، سرنگها و لولههای تغذیه استریلشده برای تغذیه آنها مهم است و هر تغذیه دقیقاً قبل از خورانده شدن باید درست شود. تغذیه بیشازحد ممکن است موجب ناراحتیهای گوارشی شود. به طور کلی، تغذیه کم نسبت به تغذیه بیشازحد ترجیح داده میشود.
تولههای کوچک پس از اینکه از شیر گرفته شدند و توانستند غذای جامد را هضم کنند، وزن میگیرند. به نوزادان خرگوش در ۱۸ روزگی میتوان علوفه و غذای تازه داد. کائوکوتروفهای جمعشده از خرگوشهای سالم و بالغ را میتوان در مدت از شیر گرفتن به این نوزادان خورانید تا دستگاه رودهای با پروتئاز و باکتری سالم ایجاد شود که به این روش transfaunation میگویند. شاید لازم باشد قلاده Elizabethan را به مدت یک یا دو روز به خرگوش بالغ آویزان کرد تا از خوردن کائوکوتروفها توسط او جلوگیری شود. از شیر گرفتن دوره خطرناکی برای هر خرگوش جوان به ویژه یتیمهاست. اسهال ممکن است نتیجه colonization روده از طریق باکتری بیماریزا باشد. پروبیوتیکها میتوانند در این دوره مفید باشند (بهویژه اگر کائوکوتروفها موجود نباشند).
در این مقاله همه چیز در خصوص پرورش خرگوش یتیم بررسی شد.
جهت دریافت اطلاعات رایگان بیشتر به وبسایت و پیج ما مراجعه کنید.
تذکر مهم : این مطلب برگرفته از کتاب طب خرگوش است.
بهترین کلینیک دامپزشکی تهران کجاست؟
کلینیک دامپزشکی روژان
۰۹۱۲۹۲۶۳۰۵۵- ۷۷۴۶۱۳
